Walke I Destr. 34 - Geskiedenis

Walke I Destr. 34 - Geskiedenis



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Walke I Destr. 34

Walke I (Destroyer No. 34: dp. 742 (n.), 1. 293'10 ", b. 26'1 1/2" (wl.); Dr. 9'5 "(agter) (f.) ; s. 29,5 k .; cpl. 86; a. 5 '3 ", 6 18" tt .; cl. Paulding) Die eerste Walke (Destroyer No. 34) is op 5 Maart 1910 in Quincy, Mass., neergelê deur die Fore River Shipbuilding Co. Walke is aangewys in die 9de afdeling, Atlantic Torpedo Fleet. Nadat sy by Boston aangekom het, verhuis sy na die Torpedo -stasie in Newport, RI, waar sy torpedo's laai vir opleiding met die Atlantic Torpedo Fleet. Gedurende die herfs en winter het die vernietiger uitgevoer gevegsoefeninge en torpedo -afvuuroefeninge met die vernietigers en duikbote van die torpedovloot. Boonop werk sy saam met die groter eenhede van die Atlantiese Vloot self tydens opleiding in meer uitgebreide gevegsoefeninge. oor die hele Atlantiese kus van Cape Cod in die noorde tot by Kuba in die suide. Sulke operasies het die vernietiger beset tot 1 November 1913, toe sy in die reservaat by die New York Navy Yard geplaas is. Hoewel Walke vir die volgende 17 maande in reserwe was, het hy nooit buite diens geraak nie. Tydens haar halfpensioen het die skip 'n bevelvoerder en ten minste 'n gedeeltelike bemanning behou. Alhoewel sy nie aktief by die vloot was nie, het sy af en toe aan die gang gekom om haar masjinerie in 'n goeie toestand te hou terwyl sy altyd naby New York was. Amboy, NJ, en daarna Washington, DC, te besoek vir die Grand Army van die Republikeinse viering aan die einde van September. Teen 5 Oktober bevind sy haar in Newport, RI, terwyl die vloot maneuvers uitvoer. Op 1 November 1915 betree Walke die Charleston Navy Yard vir 'n groot opknapping. Die herstelwerk is einde Februarie 1916 voltooi; en in Maart het die skip suidwaarts na Key West verhuis om voor te berei op die skietery, maar in Mei het revolusionêre afwykings in die Dominikaanse Republiek uitgebreek, en Walke is gestuur om die troepe te ondersteun en mariniers het daar geland om die orde te herstel. Tussen 6 Mei - die dag toe die oorlogskip uit Key West vertrek en op pad was na Hispaniola - en tot 19 Junie, vaar sy langs die kus van Hispaniola en verlaat die gebied gereeld vir brandstof of voorraad in Ponce, Puerto Rico, of in Guantanamobaai, Kuba. Na 'n kort besoek aan Haïti, die republiek aan die westelike kant van Hispaniola, keer Walke op 19 Junie terug na Key West. Op 21 Julie het sy by die Norfolk Navy Yard aangekom om 'n opknapping van agt maande te begin. Sy het die volgende dag by Staten Island aangekom. Per toeval betree Walke die New York Navy Yard op 6 April 1917, die dag toe die Verenigde State oorlog teen Duitsland verklaar het. Twee weke en vier dae later kom sy uit die werf, gereed om in aksie te gaan. Na patrollies van New York af, reis die vernietiger na Charleston, SC, waar sy op 3 Mei aankom. Na 'n besoek van 16 dae aan Charleston, is sy noordwaarts en het op die 20ste in New York aangekom. Drie dae later gaan sy op see na Europese waters. Vanweë haar beperkte brandstofvermoë het die verwoester die eerste drie dae van die reis deur die kolwer, Jupiter, gesleep. Nadat sy op 26 Mei uit eie krag stoom, het sy op 5 Junie in Gironde, Frankryk, aangekom. Na 'n kort diens daar en by Brest, verhuis Walke na Queenstown aan die suidoostelike kus van Ierland. Vanuit die hawe patrolleer sy die westelike benaderings na Engeland en Frankryk, jag op U-bote en begelei konvooie na Britse en Franse hawens tot middel November. Op 17 November vertrek die oorlogskip terug na die Verenigde State. Weer nadat sy die eerste deel van die transatlantiese reis gesleep het weens haar beperkte omvang, het Walke op 30 November in New York aangekom. Van daar af is sy suidwaarts na Charleston, waar sy middel Desember 1917 die werf binnegekom het. Sy het in Maart 1918 herstelwerk gedoen en op 16de keer terug na New York. Vir die res van die Eerste Wêreldoorlog patrolleer Walke die kuswaters van die Verenigde State van New York noord na Cape Cod en begelei inkomende en vertrekkende konvooie na en uit die hawe van New York. van die ooskusbedrywighede en Atlantiese vlootoefeninge. Vroeg in Desember 1918 besoek sy Baltimore en keer op 20ste terug na New York. Medio Januarie 1919 verhuis sy suid via Charleston om deel te neem aan wintermaneuvers wat in die Kuba-Haïti-gebied gehou is. Die vernietiger het op 14 April weer in noordwaarts teruggekeer via Key West en Miami. Tussen middel April en middel Julie vaar die oorlogskip byna die hele Atlantiese kus van die Verenigde State-van New York tot Key West-met torpedopraktyk en verskeie ander oefeninge. Op 18 Julie het Walke in Philadelphia aangekom om die voorbereidings vir inaktivering te begin. . Walke, wat op 12 Desember 1919 gestaak is, het tot middel 1930's by die Philadelphia Navy Yard gebly. Sy ontvang die alfanumeriese rompbenaming DD-34 op 17 Julie 1920, maar verloor haar naam 13 jaar later op 1 Julie 1933 toe dit weer aan DD-416 toegewys word. Sy staan ​​bekend as DD -4 en is op 20 Maart 1935 uit die vlootlys geslaan en is op 23 April 1935 by die Philadelphia Navy Yard geskrap ingevolge die bepalings van die Londense verdrag oor die beperking van vlootbewapening.


Geweld teen mans is OK!


Ek het verskeie kriminoloë laat aandring dat daar is geen statistieke om te bewys dat gesinsgeweld teen mans bestaan.

Let op die geslagsgebaseerde taal hieronder. Waarom is die frase "teen vroue" nodig? Is geweld "teen mense" nie sleg as jy werklik in gelykheid eerder as vroulike oppergesag glo nie?


Waarom is die wikipedia -bladsy vol inskrywings wat lees asof huishoudelike geweld slegs vroulike slagoffers het?

  • 'geweld teen vroue' is geweld van menseregte en 'n vorm van diskriminasie teen vroue en beteken alle dade van geslagsgebaseerde oortreding wat fisiese, seksuele, sielkundige of ekonomiese skade of lyding tot gevolg het, of moontlik tot gevolg sal hê aan vroue insluitend dreigemente van sulke dade, dwang of willekeurige ontneming van vryheid, hetsy in die openbare of privaat lewe,
  • "huishoudelike geweld": alle dade van fisiese, seksuele, sielkundige of ekonomiese geweld wat met die gesin of huishoudelike eenheid of tussen voormalige of huidige eggenote of lewensmaats plaasvind, ongeag of die oortreder dieselfde woning met die slagoffer gedeel het of nie.

Scott het die afgelope 5 jaar Deleon “ uitgegaan en#8221 "

Waarom word dit 'battery' genoem?

Dit is een manier om die status van vroue as slagoffers en nooit oortreders te behou nie. Hulle sal nie in die statistieke verskyn nie, tensy hulle ook van misdrywe aangekla word, net soos mans.

Selfs as hulle van misdrywe aangekla word, is die verwydering van huishoudelike geweldsklagte van die rapblad duidelik.

Sarah Wulchak het byvoorbeeld die helfte van haar kêrel se linkeroor afgebyt tydens 'n geveg in die huis van die slagoffer, en is gearresteer en aangekla van ernstige aanranding.

Die gevangenisstraf van $ 1000 weens die aanrandingsklag is die afgelope dekade by 20 afsonderlike geleenthede by die Volusia County -toesluit ingebring.

Wat kan ons doen?

Verander die reëls.

Ek sou byna nooit sê nie. Ek weet uit persoonlike ervaring dat mans wat die slagoffers is, geneig is om hulself te blaas. Dit is nie 'manlik' om bang te wees vir 'n vrou nie, of om die pyn van hul geweld nie te verduur nie. "Jy slaan soos 'n meisie!" is tog die tradisionele belediging.

Ons moet

  • versamel behoorlike data
  • maak plakkate met manlike slagoffers met 'n hulplyn
  • verwyder geslagspesifieke taal van sulke misdade
  • organiseer skuilings soos ons vir vroue gedoen het
  • hou op om te ontken dat mans slagoffers kan wees in die naam van Feminist Theory. Feite moet altyd ideologie oortref.

Daar is hoop vir verandering!


Vir almal wat sê dat vroue die grootste slagoffer van verkragting is

In lande soos die VSA is data nie eens ingesamel oor baie gevalle waar mans die slagoffers is nie. Selfs in een van die mees progressiewe, feministiese lande ter wêreld, in die VSA, word vroulike verkragtingslagoffers bo mans verhef.


"Met gewelddadige verkragting, soos omskryf in die FBI se Uniform Crime Reporting (UCR) -program, is die vleeslike kennis van 'n vrou met geweld en teen haar wil." (Bron)

Let op die geslagspesifieke taal. Waarom is dit daar? Dink u dat as dieselfde daad met 'n man gebeur, byvoorbeeld 'n gevangene, dit nie as gewelddadig beskou word nie? As 'n man teen sy wil sodomiseer word, is dit op een of ander manier minder traumaties?

Ek het gelees dat die slagoffers van verkragting in die VSA eintlik swart mans is weens die oorweldigend hoë gevangenisstraf. Die manipulasie van die statistieke om dit van die syfers uit te sluit, is polities, aangesien dit die fokus op vroue behou en die lyding van mans verminder.

As u werklik in gelykheid glo, verwyder geslagspesifieke taal uit wette, behalwe natuurlik waar biologie dit vereis, wat redelik skaars is.

Ek het 'n gewilde videogreep op youtube gekyk, 'n liedjie uit 'n swart vrou se perspektief, waar sy voortgaan oor jong swart mans as hul vriende waardeloos omdat hulle by minimumloon werk werk. Geen wonder dat soveel mans by misdaad betrokke raak nie. As die enigste manier om 'n vriendin of 'n vrou te kry, 'n misdadiger is, sou ek ook sleg wees.


Emperingham Family - Regiment Suid -Saskatchewan


Privaat William Henry Emperingham, op die foto saam met sy seuns (L tot R) (L27595) George Henry - Regina Rifles, (L27596) Eric Edgar - Regina Rifles en (H/17559) Arthur James. Arthur wat dodelik gewond is by Dieppe, is deur Able Seaman Thomas, van die Royal Navy, opgetel en na 'n ontruimingsskip gebring wat reeds met Kanadese gevul was. William Emperian wat na die sterwende seun geroep is, het bevind dat hy sy jongste seun was. Hy was so dankbaar vir Thomas vir die kans om 'n paar woorde met sy seun te hê, toe hy hoor dat Thomas sy ouers in 'n lugaanval verloor het, het hy hom aangeneem.

Ondersoek koste

As u van mening is dat u NLRA -regte geskend is, kan u 'n klag teen 'n werkgewer of 'n arbeidsorganisasie indien. U kan aanklagvorms hier vind. Kontak 'n inligtingsbeampte by u naaste streekkantoor vir hulp.

Die NLRB ontvang ongeveer 20 000 tot 30 000 heffings per jaar van werknemers, vakbonde en werkgewers wat 'n reeks onbillike arbeidspraktyke dek wat in artikel 8 van die wet beskryf word.

Elke klag word ondersoek deur raadsagente wat bewyse versamel en beëdigde verklarings van partye en getuies kan aflê. Hulle bevindinge word geëvalueer deur die streeksdirekteur, en in sekere nuwe of belangrike gevalle, hersien deur NLRB -prokureurs by die adviesafdeling in Washington DC. Gewoonlik word binne 7 tot 14 weke 'n besluit geneem oor die meriete van 'n heffing, hoewel sekere gevalle baie langer kan duur. Gedurende hierdie tydperk word die meerderheid van die aanklagte deur die partye vereffen, deur die heffende party teruggetrek of deur die streeksdirekteur ontslaan. Klik hier vir kaarte en data.

As die NLRB -ondersoek voldoende bewyse vind om die aanklag te ondersteun, word alles moontlik gedoen om 'n skikking tussen die partye te vergemaklik. As daar nie 'n skikking bereik word in 'n verdienstelike saak nie, rig die agentskap 'n klag aan. Algemene bewerings teen werkgewers in klagtes sluit in dreigemente, ondervragings en onwettige dissiplinêre optrede teen werknemers weens hul vakbondaktiwiteite, beloftes van voordele om vakbonde te ontmoedig en, in die konteks van kollektiewe bedingingsverhoudings, weiering om inligting te verskaf, weiering om te onderhandel en terugtrekking van erkenning. Algemene bewerings teen vakbonde sluit in die versuim om 'n werknemer te verteenwoordig en die versuim om te goeder trou te onderhandel.

Die uitreiking van 'n klagte lei tot 'n verhoor voor 'n NLRB Administrative Law Regter (tensy daar 'n skikking is). Nadat 'n klag ingedien is, word die NLRB 'n verteenwoordiger van die heffende party tydens die skikkingsbesprekings en die raadsproses. Raadsprokureurs help met die insameling en voorbereiding van materiaal en hou die partye op hoogte van sakeontwikkelinge.

Dit is onwettig vir 'n werkgewer of vakbond om terug te gaan op werknemers omdat hulle klagtes ingedien het of deelgeneem het aan NLRB -ondersoeke of verrigtinge.

Ingevolge sy statuut kan die NLRB nie boetes beoordeel nie. Die agentskap kan heelgemaakte maatreëls soek, soos herinstelling en terugbetaling vir ontslagen werknemers, en inligtingsmaatreëls, soos die plasing van 'n kennisgewing deur die werkgewer wat belowe om nie die wet te oortree nie.

Tydelike opdragte

Terwyl die saak deur die raadsproses verloop, kan die streeksdirekteur 'n versoekskrif by die toepaslike Amerikaanse distrikshof indien vir tydelike bevele om die status quo te herstel waar regte geskend is, kragtens artikel 10 (j) van die wet. Die algemene advokaat moet die versoekskrif eers goedkeur en die raad moet dit goedkeur. As die hof dit toestemming verleen, kan 'n opdrag onder meer vereis dat 'n party terugkeer na bedingings, of onwettig ontslaan werknemers weer instel, of die onwettige onderaanneming van vakbondgeleenthede stop. Klik hier om 'n lys van 10 (j) bevelaktiwiteite te sien en 'n kaart van 10 (j) aktiwiteit hier te sien.

Appèlkantoor

Besluite om 'n aanklag te verwerp, kan binne twee weke na die ontslag by die kantoor van appèl in Washington DC geappelleer word. Die kantoor hanteer ongeveer 2000 sake per jaar. Elke appèl word aan 'n prokureur en 'n toesighouer toegewys vir die hersiening van alle dokumente in die saak, insluitend nuwe inligting wat deur die aanklagende party ingedien is. Alle sake waarin voorgestel word dat die streeksdirekteur se besluit omgedraai word, word aan die algemene advokaat voorgelê.

Beduidende gevalle kan voorgelê word vir hersiening van die algemene advokaat, selfs al is die aanbeveling om die streeksbesluit te handhaaf. Die kantoor kan ook gevalle waar nodig aan die streke terugbesorg vir verdere ondersoek. Omdat sulke besluite nie in die hof hersien kan word nie, is daar geen verdere beroep op partye wat meen dat 'n klag onbillik van die hand gewys is nie.

Vir verdere inligting Kontak 'n inligtingsbeampte by u naaste NLRB -streekkantoor vir hulp om 'n klag in te dien.


Hoofstuk 28 Die agteruitgang en val van die Romeinse Ryk deur Edward Gibbon — In The West

Die vernietiging van die heidense godsdiens, 378-395 nC
DIE ondergang van die heidendom, in die era van Theodosius, is miskien die enigste voorbeeld van die totale uitwissing van enige ou en bygeloof, en kan daarom verdien om as 'n enkele gebeurtenis in die geskiedenis van die menslike verstand beskou te word. Die Christene, veral die geestelikes, het ongeduldig die verstandige vertragings van Konstantyn en die gelyke verdraagsaamheid van die oudste Valentinianus ondersteun, en kon ook nie hul verowering as volmaak of veilig beskou nie, solank as wat hulle teëstanders kon toelaat. Die invloed wat Ambrose en sy broers op die jeug van Gratianus en die vroomheid van Theodosius opgedoen het, is gebruik om die maksimum van vervolging in die borste van die keiserlike proseliete in te bring. Twee besondere beginsels van godsdienstige regspraak is vasgestel, waaruit hulle 'n direkte en streng gevolgtrekking gemaak het teen die onderdane van die ryk wat nog by die seremonies van hul voorouers gehou het: dat die landdros in 'n mate skuldig is aan die misdade wat hy nalaat te verbied of te straf en dat die afgodiese aanbidding van fabelagtige gode en werklike demone die gruwelikste misdaad is teen die hoogste majesteit van die Skepper. Die wette van Moses en die voorbeelde van die Joodse geskiedenis (1) is vinnig, miskien verkeerdelik, deur die geestelikes toegepas op die milde en universele heerskappy van die Christendom.(2) Die ywer van die keisers was opgewonde om hul eie eer te bevestig en die van die Godheid en die tempels van die Romeinse wêreld is ongeveer sestig jaar na die bekering van Konstantyn ondermyn.

Staat van heidendom in Rome
Vanaf die ouderdom van Numa tot die bewind van Gratianus het die Romeine die gereelde opvolging van die verskillende kolleges van die heilige orde behou. (3) Vyftien PONTIFF's het hul hoogste jurisdiksie uitgeoefen oor alle dinge en persone wat aan die diens van die gode gewy is, en die verskillende vrae wat voortdurend in 'n los en tradisionele stelsel ontstaan ​​het, is aan die uitspraak van hul heilige tribunaal onderwerp. Vyftien ernstige en geleerde AUGURS het die hemelruim gesien en die optrede van helde voorgeskryf volgens die vlug van voëls. Vyftien bewaarders van die Sibylline -boeke (hul naam van QUINDECEMVIRS is afgelei van hul nommer) het af en toe die geskiedenis van die toekoms geraadpleeg, en, soos dit moet lyk, van gebeurlike gebeurtenisse. SES VESTALE het hul maagdelikheid gewy aan die bewaker van die heilige vuur en die onbekende beloftes van die duur van Rome, wat geen sterfling straffeloos gesien het nie.(4) Sewe EPULOS het die tafel van die gode voorberei, die plegtige optog gelei en die seremonies van die jaarlikse fees gereël. Die drie VLAMME van Jupiter, van Mars en van Quirinus, word beskou as die eienaardige bedienaars van die drie magtigste gode, wat die lot van Rome en die heelal bewaak het. Die KONING van die SACRIFICES verteenwoordig die persoon van Numa en sy opvolgers in die godsdienstige funksies, wat slegs deur koninklike hande uitgevoer kon word. Die broederskap van die SALIANSE, die LUPERCALS, ens., Beoefen sulke rituele wat 'n glimlag van minagting van elke redelike man kan afweer, met 'n lewendige vertroue om hulself aan te beveel in die guns van die onsterflike gode. Die gesag wat die Romeinse priesters vroeër in die raad van die republiek verkry het, is geleidelik afgeskaf deur die vestiging van die monargie en die verwydering van die setel van die ryk. Maar die waardigheid van hul heilige karakter is steeds beskerm deur die wette en maniere van hul land, en hulle het steeds voortgegaan, veral die pouskollege, om die regte van hul kerklike en burgerlike jurisdiksie uit te oefen . Hulle pers kleed, strydwaens en weelderige vermaaklikheid het die bewondering van die mense getrek en hulle het van die ingewyde lande en die openbare inkomste 'n ruim toelae ontvang wat die prag van die priesterskap en al die uitgawes van die godsdienstige liberaal ondersteun het aanbidding van die staat. Aangesien die diens van die altaar nie verenigbaar was met die bevel van die leërs nie, het die Romeine, na hul konsulsies en triomfse, gestreef na die plek van die pous of om die sitplekke van Cicero te versier(5) en Pompeius is in die vierde eeu vervul deur die mees roemryke lede van die senaat en die waardigheid van hul geboorte weerspieël ekstra glans op hul heilige karakter. Die vyftien priesters wat die kollege van pouse saamgestel het, het 'n meer uitnemende rang geniet, aangesien die metgeselle van hul soewerein en die Christelike keisers neergedaal het om die mantel en vaandels wat aan die amp van die hoogste paus toegewys was, te aanvaar. Maar toe Gratianus, meer nougeset of meer verlig, die troon bestyg, verwerp hy die goddelose simbole streng(6) toegepas op die diens van die staat of van die kerk, het die inkomste van die priesters en vestale hul eer en immuniteit afgeskaf en die antieke weefsel van die Romeinse bygeloof ontbind, wat ondersteun is deur die menings en gewoontes van elf honderd jaar. Heidendom was nog steeds die grondwetlike godsdiens van die senaat. Die saal of tempel waarin hulle vergader het, is versier deur die standbeeld en altaar van Victory(7) 'n majestueuse wyfie wat op 'n aardbol staan, met vloeiende kledingstukke, uitgestrekte vlerke en 'n laurierkroon in haar uitgestrekte hand. (8) Die senatore is op die altaar van die godin gesweer om die wette van die keiser en die ryk te onderhou, en 'n plegtige offer van wyn en wierook was die gewone voorspel van hul openbare beraadslaging.(9) Die verwydering van hierdie ou monument was die enigste besering wat Constantius aan die bygeloof van die Romeine gebied het.Die altaar van oorwinning is weer herstel deur Julianus, geduld deur Valentinianus, en weer uit die senaat verban deur die ywer van Gratianus.(10) Maar die keiser het nog die standbeelde van die gode gespaar wat aan die openbare eerbied blootgestel is: vierhonderd-vier-en-twintig tempels, of kapelle, het nog oorgebly om die toegewydheid van die mense te bevredig, en in elke kwart van Rome die fynheid van die Christene was beledig deur die dampe van afgodsoffers.(11)

Versoekskrif van die senaat vir die altaar van Victory. 384 nC
Maar die Christene het die minste aantal partye in die senaat van Rome gevorm (12) en dit was slegs deur hul afwesigheid dat hulle hul afkeuring kon uitspreek van die wetlike, alhoewel godslasterlike, dade van 'n heidense meerderheid. In daardie vergadering is die sterwende kole van vryheid vir 'n oomblik herleef en ontsteek deur die asem van fanatisme. Vier agbare afgevaardigdes is agtereenvolgens tot die keiserlike hof gestem, (13) om die griewe van die priesterskap en die senaat voor te stel, en om die herstel van die altaar van Victory te vra. Die uitvoering van hierdie belangrike onderneming is aan die welsprekende Symmachus toevertrou,(14) 'n welgestelde en edele senator, wat die heilige karakters van die pous verenig en met die burgerlike waardes van die prokonsul van Afrika en die lof van die stad verenig het. Die bors van Symmachus is geanimeer deur die warmste ywer vir die oorsaak van die heidense verval en sy godsdienstige antagoniste betreur die misbruik van sy genie en die ondoeltreffendheid van sy morele deugde. (15) Die redenaar, wie se versoekskrif by die keiser Valentinianus bestaan, was bewus van die moeilikheid en gevaar van die amp wat hy aangeneem het. Hy vermy versigtig elke onderwerp wat moontlik oor die godsdiens van sy soewereine naboots, verklaar nederig dat gebede en smekinge sy enigste arms is en put sy argumente kunstig uit die retoriese skole eerder as uit die filosofie. Symmachus poog om die verbeelding van 'n jong prins te verlei, deur die eienskappe van die godin van die oorwinning aan te toon, insinueer hy dat die konfiskering van die inkomste wat vir die diens van die gode gewy is, 'n maatstaf was wat sy liberale en ongeïnteresseerde karakter onwaardig was en beweer dat die Romeinse offers sou hul krag en energie ontneem word, as hulle nie meer ten koste sowel as in die naam van die republiek gevier sou word nie. Selfs skeptisisme word gemaak om verskoning te vra vir bygeloof. Die groot en onbegryplike geheim van die heelal ontwyk die ondersoek van die mens. As die rede dit nie kan onderrig nie, kan die gewoonte toegelaat word om te lei en dit lyk asof elke nasie die voorskrifte van omsigtigheid raadpleeg deur 'n getroue verbintenis met die rites en menings wat die sanksie van eeue ontvang het. As daardie eeue met heerlikheid en voorspoed bekroon is - as die vroom mense gereeld die seëninge verkry het wat hulle by die altare van die gode aangevra het, moet dit nog raadsamer wees om aan te hou om in dieselfde heilswyse te bly en nie die onbekende te waag nie gevare wat uitslagvernuwings kan bywoon. Die toets van oudheid en sukses is met uitsonderlike voordeel toegepas op die godsdiens van Numa en ROME self, die hemelse genie wat die lot van die stad gelei het, word deur die redenaar voorgestel om haar eie saak voor die tribunaal van die keisers te pleit.

Die vrese van die mense het voorsien wat die diskresie van die redenaar onderdruk het, en die rampe wat die afnemende ryk geteister of bedreig het, is eenparig deur die heidene toegereken aan die nuwe godsdiens van Christus en van Konstantyn.

Bekering van Rome, 388 n.C., ens.
Maar die hoop van Symmachus is herhaaldelik verward deur die vaste en behendige opposisie van die aartsbiskop van Milaan, wat die keisers versterk het teen die drogredenering van die advokaat van Rome. In hierdie kontroversie laat Ambrose neer om die taal van 'n filosoof te praat en met minagting te vra waarom dit nodig sou wees om 'n denkbeeldige en onsigbare mag in te stel as die oorsaak van die oorwinnings, wat deur die dapperheid en dissipline voldoende verduidelik is van die legioene. Hy spot met reg die absurde eerbied vir die oudheid, wat net die neiging het om die: verbetering van kuns te ontmoedig en die menslike ras in hul oorspronklike barbaarsheid terug te sit. Van daar af wat geleidelik styg tot 'n meer verhewe en teologiese toon, spreek hy uit dat die Christendom alleen die leer van waarheid en verlossing is, en dat: elke manier van politeïsme voer sy misleide kiesers deur die dwalingspaaie na die afgrond van die ewige verderf. (17) Argumente soos hierdie, toe dit deur 'n gunsteling biskop voorgestel is, het die mag gehad om die herstel van die altaar van Victory te voorkom, maar dieselfde argumente het met baie meer energie en effek uit die mond van 'n veroweraar geval, en die gode van die oudheid is ingesleep triomfeer op die wawiele van Theodosius.(18) In 'n volledige vergadering van die senaat stel die keiser, volgens die vorme van die republiek, die belangrike vraag voor: of die aanbidding van Jupiter of die van Christus die godsdiens van die Romeine moet wees? Die vryheid van stemregte, wat hy geaffekteer het om toe te laat, is vernietig deur die hoop en vrese wat sy teenwoordigheid geïnspireer het en die arbitrêre ballingskap van Symmachus 'n onlangse vermaning was dat dit gevaarlik kan wees om die wense van die monarg teë te staan. By 'n gereelde afdeling van die senaat is Jupiter veroordeel en verneder deur die gevoel van 'n baie groot meerderheid, en dit is nogal verbasend dat enige lede dapper genoeg moet wees om deur hul toesprake en stemme te verklaar dat hulle steeds verbonde is aan die belang van 'n geabdikeerde godheid. (19) Die haastige bekering van die senaat moet óf toegeskryf word aan bonatuurlike óf aan aaklige motiewe, en baie van hierdie onwillige proseliete het by elke gunstige geleentheid hul geheime ingesteldheid verraai om die masker van afskuwelike dissimulasie opsy te sit. Maar hulle is geleidelik vasgestel in die nuwe godsdiens, namate die oorsaak van die antieke meer hopeloos geword het, het hulle toegegee aan die gesag van die keiser, die manier van die tyd en die versoeke van hul vroue en kinders, (20) wat deur die geestelikes van Rome en die monnike van die Ooste aangestuur en bestuur is. Die opbouende voorbeeld van die Anician -familie is gou deur die res van die adel nageboots: die Bassi, die Paullini, die Gracchi, het die Christelike godsdiens aangeneem en

Die burgers, wat deur hul eie bedryf bestaan ​​het, en die bevolking, wat deur die openbare vryheid gesteun is, het die kerke van die Lateraan en Vatikaan gevul met 'n onophoudelike menigte vroom proseliete. Die dekrete van die senaat, wat die aanbidding van afgode verbied het, is bekragtig met die algemene toestemming van die Romeine(22) die glans van die Capitol is verwoes, en die eensame tempels is verwoes en verag. (23) Rome het hom onderwerp aan die juk van die Evangelie en die oorwonne provinsies het nog nie hul eerbied vir die naam en gesag van Rome verloor nie.

Vernietiging van die tempels in die provinsies, 381 n.C.
Die kinderlike vroomheid van die keisers self het hulle met omsigtigheid en teerheid by die hervorming van die ewige stad betrek. Die absolute vorste het minder opgetree met die vooroordele van die provinsies. Die vrome arbeid, wat ná twintig jaar sedert die dood van Constantius gestaak is,(24) is kragtig hervat en uiteindelik bereik deur die ywer van Theodosius. Terwyl die strydlustige prins nog met die Gote worstel, nie om die eer nie, maar om die veiligheid van die republiek, het hy gewaag om 'n aansienlike party van sy onderdane aanstoot te gee deur 'n paar dade wat moontlik die beskerming van die hemel kon verseker, maar wat lyk uitslag en onredelik in die oog van menslike omsigtigheid. Die sukses van sy eerste eksperimente met die heidene het die vrome keiser aangemoedig om sy verordeninge te herhaal en af ​​te dwing: dieselfde wette wat oorspronklik in die provinsies van die Ooste gepubliseer is, is toegepas, na die nederlaag van Maximus, in die hele omvang van die Westerse ryk en elke oorwinning van die ortodokse Theodosius het bygedra tot die triomf van die Christelike en katolieke geloof.(25) Hy val bygeloof in haar belangrikste deel aan deur die gebruik van offers te verbied, wat hy as kriminele sowel as berugte verklaar het, en as die bepalings van sy bevele die goddelose nuuskierigheid wat die ingewande van die slagoffers ondersoek het, strenger veroordeel,(26) elke daaropvolgende verduideliking was geneig om by dieselfde skuld die algemene praktyk van slagting te betrek, wat in wese die godsdiens van die heidene was. Aangesien die tempels opgerig is met die doel om op te offer, was dit 'n plig van 'n welwillende prins om die gevaarlike versoeking van die oortreding van die wette wat hy uitgevaardig het, van sy onderdane te verwyder. 'N Spesiale opdrag is verleen aan Cynegius, die Praetoriaanse praefect van die Ooste, en daarna aan die grawe Jovius en Gaudentius, twee offisiere van uitstaande rang in die Weste, waardeur hulle beveel is om die tempels te sluit, om die instrumente van afgodery, om die voorregte van die priesters af te skaf en die ingewyde eiendom in beslag te neem ten bate van die keiser, van die kerk of van die leër. (27) Hier sou die verwoesting moontlik gestop het: en die naakte geboue, wat nie meer in diens van afgodery was nie, sou moontlik beskerm gewees het teen die vernietigende woede van fanatisme. Baie van die tempels was die mooiste en mooiste monumente van die Griekse argitektuur: en die keiser self wou nie die glans van sy eie stede beskadig of die waarde van sy eie besittings verminder nie: daar kan aan die statige geboue oorgebly word, as soveel blywende trofeë van die oorwinning van Christus. Met die agteruitgang van die kunste kan dit nuttig omgeskakel word in tydskrifte, vervaardigings of plekke van openbare byeenkoms: en miskien, as die mure van die tempel voldoende gereinig is deur heilige rites, kan die aanbidding van die ware Godheid toegelaat word om vergewe die ou skuld van afgodery. Maar solank hulle bestaan, het die heidene met liefde die geheime hoop gekoester dat 'n gunstige rewolusie, 'n tweede Julianus, weer die altare van die gode kan herstel: en die erns waarmee hulle hul onverbiddelike gebede tot die troon gerig het(28) het die ywer van die Christelike hervormers verhoog om sonder wortel die wortel van bygeloof uit te roei. Die wette van die keisers toon 'n paar simptome van 'n ligter geaardheid: (29) maar hulle koue en trae pogings was onvoldoende om die stroom van entoesiasme en verkragting te stuit, wat deur die geestelike heersers van die kerk uitgevoer is, of liewer aangespoor is. In Gallië het die heilige Martin, biskop van Tours, (30) aan die hoof van sy getroue monnike opgeruk om die afgode, die tempels en die ingewyde bome van sy uitgebreide bisdom te vernietig, en by die uitvoering van hierdie moeisame taak, sal die verstandige leser oordeel of Martin gesteun is met behulp van wonderbaarlike magte of van vleeslike wapens. In Sirië, die goddelike en uitstekende Marcellus, (31) soos hy gestileer is deur Theodoret, 'n biskop geanimeer met apostoliese ywer, besluit om die statige tempels in die bisdom Apamea met die grond gelyk te maak. Sy aanval is weerstaan ​​deur die vaardigheid en stewigheid waarmee die tempel van Jupiter gebou is. Die gebou het op 'n uitstekende manier gestaan: aan elk van die vier kante is die hoë dak ondersteun deur vyftien massiewe pilare, 'n omtrek van 16 meter, en die groot klippe waaruit hulle bestaan, was stewig met lood en yster vasgemaak. Die krag van die sterkste en skerpste gereedskap is sonder effek beproef. Dit is nodig gevind om die fondamente van die kolomme, wat neergeval het, te ondermyn sodra die tydelike houtstutte met vuur verteer is en die probleme van die onderneming beskryf word onder die allegorie van 'n swart demoon, wat vertraag is, hoewel hy nie kon nie nederlaag, die bedrywighede van die Christelike ingenieurs. Verheug met oorwinning, het Marcellus persoonlik die veld ingeneem teen die magte van die duisternis, en 'n menigte troepe soldate en gladiators marsjeer onder die biskoplike vaandel, en hy val agtereenvolgens die dorpe en landstempels van die bisdom Apamea aan. Elke keer as daar weerstand of gevaar was, het die kampvegter van die geloof, wie se lamheid hom nie sou toelaat om te veg of te vlieg nie, op 'n maklike afstand, buite die bereik van pyle, geplaas. Maar hierdie omsigtigheid was die rede vir sy dood dat hy verras en gedood is deur 'n liggaam van verwoede rustieke en die sinode van die provinsie het sonder huiwering uitgespreek dat die heilige Marcellus sy lewe opgeoffer het in die saak van God. Ter ondersteuning van hierdie saak het die monnike, wat met woelige woede uit die woestyn gejaag het, hulself onderskei deur hul ywer en ywer. Hulle het die vyandskap van die heidene verdien, en sommige van hulle sou die verwyte van gierigheid en onbeskaamdheid verdien, wat hulle toegegee het ten koste van die mense, wat hul verflenterde kledingstukke, hul harde psalms en kunsmatige bleekheid dom bewonder het.(32) 'N Klein aantal tempels is beskerm deur die vrese, die venaliteit, die smaak of die omsigtigheid van die burgerlike en kerklike goewerneurs. Die tempel van die Hemelse Venus in Kartago, waarvan die heilige gebiede 'n omtrek van twee myl gevorm het, is oordeelkundig omskep in 'n Christelike kerk(33) en 'n soortgelyke toewyding het die majestueuse koepel van die Pantheon in Rome oortree. (34) Maar in byna elke provinsie van die Romeinse wêreld het 'n leër van fanatici, sonder gesag en sonder dissipline, die vreedsame inwoners binnegedring en die ondergang van die mooiste strukture van die oudheid toon steeds die verwoesting van die barbare wat alleen tyd en neiging gehad het om sulke moeisame vernietiging.

Die tempel van Serapis in Alexandrië
In hierdie wye en uiteenlopende vooruitsig op verwoesting, kan die toeskouer die ruïnes van die tempel van Serapis in Alexandrië onderskei. (35) Dit lyk nie asof Serapis een van die inheemse gode of monsters was wat uit die vrugbare grond van bygelowige Egipte ontstaan ​​het nie.(36) Die eerste van die Ptolemeërs is deur 'n droom beveel om die geheimsinnige vreemdeling van die kus van Pontus in te voer, waar hy al lank deur die inwoners van Sinope aanbid is, maar sy eienskappe en sy regering so onvolmaak was, dat dit 'n onderwerp van geskil of hy die helder bol van die dag verteenwoordig, of die somber monarg van die subterrane streke. (37) Die Egiptenare, wat hardnekkig toegewyd was aan die godsdiens van hulle vaders, het geweier om hierdie vreemde godheid binne die mure van hul stede toe te laat.(38) Maar die opvallende priesters, wat verlei is deur die vrymoedigheid van die Ptolemeërs, het hulle sonder verset onderwerp aan die mag van die god van Pontus: 'n eerbare en huislike geslagsregister is verskaf en hierdie gelukkige woekeraar is op die troon en bed van Osiris ingebring,(39) die man van Isis en die hemelse monarg van Egipte. Alexandria, wat sy besondere beskerming geëis het, verheerlik in die naam van die stad Serapis. Sy tempel,(40) wat met die trots en glans van die Capitol gekenmerk het, is opgerig op die ruim top van 'n kunsmatige berg, honderd trappe bo die vlak van die aangrensende dele van die stad, en die binneste holte is sterk ondersteun deur boë en versprei in kluise en ondergrondse woonstelle. Die ingewyde geboue was omring deur 'n vierhoekige portiek, die statige sale en pragtige standbeelde wat die triomf van die kunste toon en die skatte van antieke leer is bewaar in die beroemde Alexandriese biblioteek, wat met nuwe glans uit die as ontstaan ​​het. (41) Nadat die bevele van Theodosius die offerandes van die heidene ernstig verbied het, is dit nog steeds in die stad en tempel van Serapis geduld en word hierdie unieke toegeeflikheid onbedagsaam toegeskryf aan die bygelowige angs van die Christene self: asof hulle bang was om die ou mense af te skaf rituele wat alleen die oorstromings van die Nyl, die oeste van Egipte en die bestaan ​​van Konstantinopel kon verseker.(42)

Die finale vernietiging daarvan, 389 nC
Op daardie tydstip (43) die aartsbiskoplike troon van Alexandrië is gevul deur Theophilus, (44) die ewige vyand van vrede en deug 'n dapper, slegte man, wie se hande afwisselend besmet was met goud en met bloed. Sy vroom verontwaardiging was opgewonde oor die eer van Serapis en die beledigings wat hy aan 'n ou kapel van Bacchus aangebied het, het die heidene oortuig dat hy 'n belangriker en gevaarliker onderneming oordink. In die onstuimige hoofstad van Egipte was die geringste provokasie voldoende om 'n burgeroorlog aan die brand te steek. Die kiesers van Serapis, wie se sterkte en getalle baie laer was as dié van hul antagoniste, het op opstand van die filosoof Olympius opgestaan, (45) wat hulle aangespoor het om te sterf ter verdediging van die altare van die gode. Hierdie heidense fanatici het hulself versterk in die tempel, of liewer die vesting, van Serapis, het die belegers afgestoot deur waaghalsige salies en vasberade verdediging en, deur die onmenslike wreedhede wat hulle op hul Christelike gevangenes uitgeoefen het, die laaste vertroosting van wanhoop verkry. Die pogings van die verstandige landdros is nuttig aangewend om 'n wapenstilstand tot stand te bring totdat die antwoord van Theodosius die lot van Serapis sou bepaal. Die twee partye het sonder arms op die hoofplein vergader en die keiserlike rescript is in die openbaar gelees. Maar toe 'n vonnis van vernietiging teen die afgode van Alexandrië uitgespreek word, het die Christene 'n geskreeu van vreugde en verheuging uitgestuur, terwyl die ongelukkige heidene, wie se woede tot ontsteltenis gewyk het, met haastige en stil treë teruggetrek het, en ontwyk het deur hulle vlug of onduidelikheid, die wrok van hul vyande. Theophilus het die tempel van Serapis gesloop, sonder enige ander probleme as die wat hy gevind het in die gewig en stewigheid van die materiaal, maar hierdie struikelblokke was so onaantasbaar dat hy verplig was om die fondamente te verlaat en hom tevrede te stel met die vermindering van die gebou self tot 'n hoop rommel, waarvan 'n deel kort daarna skoongemaak is, om plek te maak vir 'n kerk wat opgerig is ter ere van die Christelike martelare. Die waardevolle biblioteek van Alexandrië is geplunder of vernietig en byna twintig jaar later het die voorkoms van die leë rakke die spyt en verontwaardiging opgewek van elke toeskouer wie se gedagtes nie heeltemal verdonker was deur godsdienstige vooroordeel nie.(46) Die samestellings van antieke genie, waarvan baie onherroeplik omgekom het, is sekerlik uitgesluit van die wrak van afgodery, vir die vermaak en onderrig van die daaropvolgende eeue en die ywer of die ywer van die aartsbiskop(47) was moontlik versadig met die ryk buit wat die beloning van sy oorwinning was. Terwyl die beelde en vase van goud en silwer versigtig gesmelt is en die van 'n minder waardevolle metaal minagtend gebreek en op straat gegooi is, het Theophilus probeer om die bedrog en onheil van die bedienaars van die afgode bloot te lê: hul behendigheid in die bestuur van die hoeksteen van hul geheime metodes om 'n menslike akteur in 'n hol standbeeld te stel en hul skandalige misbruik van die vertroue van vrome mans en niksvermoedende wyfies.(48) Klagte soos hierdie verdien 'n mate van krediet, aangesien dit nie afstootlik is vir die listige en belangstellende gees van bygeloof nie. Maar dieselfde gees is ewe geneig tot die basiese praktyk om 'n gevalle vyand te beledig en te kalmeer, en ons geloof word natuurlik nagegaan deur die besinning dat dit baie minder moeilik is om 'n fiktiewe verhaal uit te vind as om praktiese bedrog te ondersteun. Die kolossale standbeeld van Serapis (49) was betrokke by die verwoesting van sy tempel en godsdiens. 'N Groot aantal plate van verskillende metale, kunsmatig saamgevoeg, het die majestueuse figuur van die godheid saamgestel, wat weerskante die mure van die heiligdom aangeraak het. Die aspek van Serapis, sy sitposisie en die septer wat hy in sy linkerhand gedra het, was baie soortgelyk aan die gewone voorstellings van Jupiter.Hy word onderskei van Jupiter deur die mandjie, of skepel, wat op sy kop geplaas is, en die emblematiese monster wat hy in sy regterhand gehou het met die kop en liggaam van 'n slang wat in drie sterte vertak het, wat weer deur die drievoudige koppe beëindig is van 'n hond, 'n leeu en 'n wolf. Daar is met selfvertroue bevestig dat die hemel en die aarde onmiddellik na hul oorspronklike chaos sou terugkeer as 'n goddelose hand dit sou waag om die majesteit van die god te skend. 'N Onversetlike soldaat, opgewek deur ywer, en gewapen met 'n gewigtige byl, het die leer bestyg en selfs die Christelike menigte het met 'n mate van angs die gebeurtenis van die geveg verwag.(50) Hy het 'n sterk slag teen die wang van Serapis gerig, die wang het op die grond geval, die donderweer was stil, en die hemel en die aarde het steeds hul gewilde orde en rustigheid behou. Die seëvierende soldaat herhaal sy houe: die groot afgod is omvergewerp en in stukke gebreek en die ledemate van Serapis is skandelik deur die strate van Alexandrië gesleep. Sy verminkte karkas is verbrand in die amfiteater, te midde van die geskreeu van die bevolking, en baie mense skryf hul bekering toe aan hierdie ontdekking van die magteloosheid van hul tutelêre godheid. Die gewilde godsdienswyses, wat alle sigbare en materiële voorwerpe van aanbidding voorstel, het die voordeel dat hulle hulself aanpas by die sintuie van die mens, maar hierdie voordeel word teengewerk deur die verskillende en onvermydelike ongelukke waaraan die geloof van die afgodedienaar blootgestel word. Dit is skaars moontlik dat hy in elke gemoedstoestand sy implisiete eerbied vir die afgode, of die oorblyfsels, moet behou wat die blote oog en die onheilige hand nie kan onderskei van die algemeenste produksies van kuns of natuur nie en, indien In die uur van gevaar werk hul geheime en wonderbaarlike deugd nie vir hul eie bewaring nie, hy verag die ydele verontskuldiging van sy priesters en bespot tereg die voorwerp en die dwaasheid van sy bygelowige gehegtheid.(51) Na die val van Serapis het die heidene nog steeds hoop dat die Nyl sy jaarlikse voorraad aan die vrome meesters van Egipte sou weier en dat die buitengewone vertraging van die oorstroming die ontevredenheid van die riviergod aankondig. Maar hierdie vertraging is spoedig vergoed deur die vinnige deining van die waters. Hulle het skielik tot so 'n ongewone hoogte gestyg dat hulle die ontevrede partytjie troos met die aangename verwagting van 'n stortvloed totdat die vreedsame rivier weer tot die bekende en bemesbare vlak van sestien el, of ongeveer dertig Engelse voet, bedaar.(52)

Die heidense godsdiens is verbode, 390 nC.
Die tempels van die Romeinse ryk was verlate of verwoes, maar die vernuftige bygeloof van die heidene het nog steeds probeer om die wette van Theodosius te ontwyk, waardeur alle opofferings ernstig verbied is. Die inwoners van die land, wie se optrede minder blootgestel was aan die oog van kwaadwillige nuuskierigheid, het hul godsdienstige vermom onder die voorkoms van gesellige vergaderings. Op die dae van plegtige feeste het hulle in groot getalle bymekaargekom onder die verspreide skaduwee van 'n paar gewyde bome wat skape en osse geslag en gebraai is, en hierdie landelike vermaak is geheilig deur die gebruik van wierook en deur die gesange wat tot eer van die gode gesing is. Maar daar word beweer dat hierdie feestelike byeenkomste, aangesien geen deel van die dier 'n brandoffer is nie, aangesien daar geen altaar voorsien is om die bloed te ontvang nie, en dat die vorige soutkoekoffering en die afsluitingseremonie van versoening sorgvuldig weggelaat is. het die gaste nie by die skuld of straf van 'n onwettige offer betrek nie.(53) Wat ook al die waarheid van die feite of die verdienste van die onderskeid is,(54) hierdie ydele pretensies is meegesleur deur die laaste edik van Theodosius, wat die bygeloof van die heidene 'n dodelike wond toegedien het. (55) Hierdie verbode wet word uitgedruk in die mees absolute en omvattende terme.

Die offerandiek en die praktyk van waarsêery deur die ingewande van die slagoffer word verklaar (sonder inagneming van die voorwerp van die ondersoek) as 'n misdaad van hoogverraad teen die staat, wat slegs deur die dood van die skuldige vergoed kan word. Die rituele van heidense bygeloof wat minder bloedig en gruwelik lyk, word afgeskaf as hoogs skadelik vir die waarheid en eer van godsdiens, kranse, wierook en wynoffers word spesiaal opgesom en veroordeel en die onskadelike aansprake van die huishoudelike genie, van die huisgode, is ingesluit in hierdie streng voorskrif. Die gebruik van enige van hierdie onheilige en onwettige seremonies onderwerp die oortreder aan die verbeuring van die huis of boedel waar dit uitgevoer is en as hy die eiendom van 'n ander op 'n toneel van sy goddeloosheid gekies het, is hy verplig om te ontslaan sonder vertraging, 'n swaar boete van vyf en twintig pond goud, of meer as duisend pond sterling. 'N Nie minder groot boete word opgelê op die meegevoel van die geheime vyande van godsdiens wat die plig van hul onderskeie stasies nalaat om die skuld van afgodery te openbaar of te straf. Dit was die vervolgingsgees van die wette van Theodosius, wat herhaaldelik deur sy seuns en kleinseuns afgedwing is, met die luide en eenparige toejuiging van die Christelike wêreld.(56)

Onderdruk,
In die wrede heerskappy van Decius en Diocletian was die Christendom voorgeskryf as 'n opstand uit die ou en oorerflike godsdiens van die ryk en die onregverdige vermoedens van 'n donker en gevaarlike faksie wat in 'n sekere mate deur die onafskeidelike unie en vinnige verowerings gekenmerk is. van die katolieke kerk. Maar dieselfde verskonings van vrees en onkunde kan nie toegepas word op die Christelike keisers wat die voorskrifte van die mensdom en die Evangelie oortree het nie. Die ervaring van eeue het die swakheid en dwaasheid van die heidendom verraai, aangesien die lig van die rede en die geloof alreeds aan die grootste deel van die mensdom blootgestel was aan die nietigheid van afgode en die afnemende sekte, wat nog steeds hul aanbidding gehou het, moontlik was om in vrede en onduidelikheid die godsdienstige gebruike van hul voorouers te geniet. As die heidene opgewonde geraak het deur die onverskrokke ywer wat die gedagtes van die primitiewe gelowiges gehad het, moes die triomf van die kerk met bloed bevlek gewees het en sou die martelare van Jupiter en Apollo moontlik die wonderlike geleentheid aangegryp het om hul lewens en voorspoed te wy aan die voet van hulle altare. Maar so 'n hardnekkige ywer was nie aangenaam vir die los en sorgelose humeur van Politeïsme nie. Die gewelddadige en herhaalde beroertes van die ortodokse vorste is verbreek deur die sagte en toegewyde stof waarteen hulle gerig was en die volmaakte gehoorsaamheid van die heidene het hulle beskerm teen die pyne en strawwe van die Theodosian Code. (57) In plaas daarvan om te beweer dat die gesag van die gode hoër was as die van die keiser, het hulle, met 'n klappende murmurering, van die gebruik van die heilige rituele wat hul soewerein veroordeel het, afgehou. As hulle soms deur 'n salie van passie of deur die hoop op verberging versoek word om hul gunsteling bygeloof te oorleef, ontwrig hulle nederige berou die erns van die Christelike landdros, en weier hulle selde om hul onverskilligheid te versoen deur te onderwerp, met een of ander geheim onwilligheid, teenoor die juk van die Evangelie. Die kerke was gevul met die toenemende menigte van hierdie onwaardige proseliete, wat van tydelike motiewe tot die heersende godsdiens gekonformeer het, en terwyl hulle die posture vroom naboots en die gebede van die gelowiges voordra, bevredig hulle hul gewete deur die stille en opregte aanroeping van die gode van die oudheid.(58) As die heidene wou hê dat geduld moes ly, wou hulle die gees weerstaan ​​en die verstrooide myriades, wat die ondergang van die tempels betreur het, sonder twis aan die fortuin van hul teëstanders toegee. Die wanordelike opposisie(59) van die boere van Sirië en die bevolking van Alexandrië tot woede van privaat fanatisme is stilgemaak deur die naam en gesag van die keiser. Die heidene van die Weste, sonder om by te dra tot die verhoging van Eugenius, het deur hul gedeeltelike gehegtheid die oorsaak en karakter van die usurpator in die skande gesteek. Die geestelikes roep heftig uit dat hy die misdaad van opstand vererger deur die skuld van afvalligheid dat die altaar van Victory met sy toestemming weer herstel is en dat die afgodiese simbole van Jupiter en Hercules in die veld teen die onoorwinlike standaard van die kruis vertoon is . Maar die ydele hoop van die heidene is gou vernietig deur die nederlaag van Eugenius en hulle word blootgestel aan die wrok van die veroweraar, wat probeer het om die guns van die hemel te verdien deur die uitroeiing van afgodediens.(60)

en uiteindelik gedoof, 390-420 n.C.
'N Slawe -nasie is altyd bereid om die genade van hul meester toe te juig wat by die misbruik van absolute mag nie tot die uiterste uiterste van onreg en onderdrukking kom nie. Theodosius sou ongetwyfeld sy heidense onderdane die alternatief van die doop of die dood voorgestel het en die welsprekende Libanius het die matigheid van 'n prins wat nooit deur 'n positiewe wet aangeneem het nie, geprys dat al sy onderdane die godsdiens van hul soewereine onmiddellik moet aanneem en beoefen . (61) Die belydenis van die Christendom was nie 'n noodsaaklike kwalifikasie vir die genieting van die burgerregte van die samelewing nie, en daar is ook geen besondere ontberings opgelê aan die sektore wat die fabels van Ovidius geloofwaardig ontvang het en die wonderwerke van die Evangelie hardnekkig verwerp het nie. Die paleis, die skole, die weermag en die senaat was gevul met verklaarde en vroom heidene wat hulle sonder onderskeiding die burgerlike en militêre eer van die ryk verwerf het. Theodosius onderskei sy liberale respek vir deug en genie deur die konsulêre waardigheid wat hy aan Symmachus verleen het,(62) en deur die persoonlike vriendskap wat hy aan Libanius betuig het (63) en die twee welsprekende verweerders van die heidendom was nooit verplig om hul godsdienstige opinies te verander of te laat uiteenloop nie. Die heidene was toegegee aan die mees losbandige vryheid van spraak en skryf die historiese en filosofiese oorblyfsels van Eunapius, Zosimus,(64) en die fanatiese leermeesters van die skool van Plato, verraai die woedendste vyandigheid en bevat die skerpste invektiewe teen die sentiment en optrede van hul seëvierende teëstanders. As hierdie gewaagde laster in die openbaar bekend was, moet ons die goeie sin van die Christelike vorste toegejuig, wat met 'n glimlag van minagting die laaste stryd van bygeloof en wanhoop beskou het. (65) Maar die keiserlike wette wat die offerandes en seremonies van heidendom verbied het, is streng uitgevoer en elke uur het daartoe bygedra dat die invloed van 'n godsdiens wat deur die gewoonte gesteun is, eerder as deur argumente, vernietig is. Die toewyding van die digter of die filosoof kan in die geheim gevoed word deur gebed, meditasie en studie, maar die uitoefening van openbare aanbidding blyk die enigste vaste basis te wees van die godsdienstige sentimente van die mense, wat hul krag uit navolging en gewoonte put. Die onderbreking van die openbare oefening kan binne 'n paar jaar die belangrike werk van 'n nasionale rewolusie voltooi. Die geheue van teologiese opinies kan nie lank bewaar word sonder die kunsmatige hulp van priesters, tempels en boeke nie.(66) Die onkundige vulgêre, wie se gemoed nog steeds opgewonde is deur die blinde hoop en verskrikkings van bygeloof, sal binnekort deur hul meerderes oortuig word om hul geloftes te rig op die heersende godhede van die eeu en 'n vurige ywer vir die ondersteuning en voortplanting van die nuwe leer, wat geestelike honger hulle aanvanklik genoop het om te aanvaar. Die geslag wat na die bekendmaking van die keiserlike wette in die wêreld ontstaan ​​het, was aangetrokke tot die bleek van die Katolieke kerk: en so vinnig, maar tog so saggies, was die val van die heidendom, dat slegs agt en twintig jaar na die dood van Theodosius die flou en klein spore was nie meer sigbaar vir die oog van die wetgewer nie.(67)

Die aanbidding van die Christelike martelare
Die ondergang van die heidense godsdiens word deur die sofiste beskryf as 'n vreeslike en wonderlike wonderkind, wat die aarde met duisternis bedek het en die ou heerskappy van chaos en nag herstel het. Hulle vertel plegtig en pateties dat die tempels in grafte omskep is en dat die heilige plekke wat deur die standbeelde van die gode versier is, basies besoedel is deur die oorblyfsels van Christelike martelare.

Sonder om die kwaadwilligheid goed te keur, is dit natuurlik genoeg om die verrassing van die sofist, die toeskouer van 'n rewolusie, te deel wat die obskure slagoffers van die wette van Rome tot die rang van hemelse en onsigbare beskermers van die Romeinse ryk verhef het. Die dankbare respek van die Christene vir die martelare van die geloof is deur tyd en oorwinning verhef tot godsdienstige aanbidding en die mees illustere van die heiliges en profete is tereg geassosieer met die eer van die martelare. Honderd -en -vyftig jaar na die glorieryke dood van Sint -Petrus en Paulus, word die Vatikaan- en die Ostiaanse pad onderskei deur die grafte, of liewer deur die trofeë, van daardie geestelike helde.(69) In die tydperk wat gevolg het op die bekering van Konstantyn, besoek die keisers, die konsuls en die generaals van die leërs opreg die grafte van 'n tentmaker en 'n visserman(70) en hul eerbiedwaardige bene is neergesit onder die altare van Christus, waarop die biskoppe van die koninklike stad voortdurend die bloedlose offer gebring het. (71) Die nuwe hoofstad van die Oosterse wêreld, wat geen ou en binnelandse trofeë kon produseer nie, is verryk deur die buit van afhanklike provinsies. Die liggame van Sint Andreas, Sint Lukas en Sint Timotheus het naby driehonderd jaar in die onduidelike grafte gebly vanwaar hulle in plegtige trant na die kerk van die apostels vervoer is, waarop die heerlikheid van Konstantyn gegrond was. die oewers van die Thraciese Bosporus.(72) Ongeveer vyftig jaar daarna is dieselfde banke vereer deur die teenwoordigheid van Samuel, die regter en profeet van die volk Israel. Sy as, in 'n goue vaas neergelê en bedek met 'n sy -sluier, is deur die biskoppe in mekaar se hande gelewer. Die oorblyfsels van Samuel is deur die mense ontvang met dieselfde vreugde en eerbied wat hulle aan die lewende profeet sou getoon het die snelweë, van Palestina tot by die poorte van Konstantinopel, was gevul met 'n ononderbroke optog en die keiser Arcadius self, aan die hoof van die beroemdste lede van die geestelikes en senate, het sy buitengewone gas ontmoet, wat altyd die eerbetoon van konings verdien en geëis het. (73) Die voorbeeld van Rome en Konstantinopel bevestig die geloof en dissipline van die katolieke wêreld. Die eer van die heiliges en martelare, na 'n swak en ondoeltreffende geruis van goddelose rede,(74) was algemeen gevestig en in die tyd van Ambrosius en Jerome was iets nog steeds beskou as begeerlik vir die heiligheid van 'n Christelike kerk, totdat dit ingewy is deur 'n deel van die heilige oorblyfsels, wat die toewyding van die gelowiges herstel en aansteek.

Algemene besinning
In die lang periode van twaalfhonderd jaar, wat verloop het tussen die bewind van Konstantyn en die hervorming van Luther, het die aanbidding van heiliges en oorblyfsels die suiwer en volmaakte eenvoud van die Christelike model bederf, en sommige simptome van degenerasie kan selfs in die eerste geslagte wat hierdie verderflike innovasie aangeneem en gekoester het.

1 Fantastiese martelare en oorblyfsels.
1. Die bevredigende ervaring dat die oorblyfsels van heiliges meer werd was as goud of edelgesteentes (75) het die geestelikes aangemoedig om die skatte van die kerk te vermeerder. Sonder veel agting vir die waarheid of waarskynlikheid, het hulle name vir geraamtes en aksies vir name uitgevind. Die roem van die apostels en van die heilige manne wat hul deugde nageboots het, is verduister deur godsdienstige fiksie. By die onoorwinlike groep egte en primitiewe martelare het hulle talle denkbeeldige helde bygevoeg, wat nog nooit bestaan ​​het nie, behalwe in die begeerte van listige of geloofwaardige legendaries en daar is rede om te vermoed dat Tours moontlik nie die enigste bisdom is waarin die bene van 'n die kwaaddoener is aanbid in plaas van dié van 'n heilige.(76) 'N Bygelowige praktyk, wat geneig was om die versoekings van bedrog en geloofwaardigheid te verhoog, het die lig van die geskiedenis en die rede in die Christelike wêreld onbedagsaam gedoof.

2 Wonderwerke
2. Maar die vordering van bygeloof sou baie minder vinnig en oorwinnend gewees het as die geloof van die mense nie bygestaan ​​was deur die gesoute hulp van visioene en wonderwerke om die egtheid en deugd van die verdagste oorblyfsels vas te stel nie. In die bewind van die jonger Theodosius, Lucian,(77) 'n presbiter van Jerusalem en die kerklike predikant van die dorpie Caphargamala, ongeveer twintig kilometer van die stad af, het 'n baie unieke droom vertel wat sy twyfel op drie opeenvolgende Saterdae herhaal het. 'N Eerbare figuur het in die stilte van die nag voor hom gestaan, met 'n lang baard, 'n wit mantel en 'n goue staaf wat homself by die naam Gamaliël aankondig en aan die verbaasde presbyter onthul dat sy eie lyk, met die lyke van sy seun Abibas, sy vriend Nikodemus en die roemryke Stefanus, die eerste martelaar van die Christelike geloof, is in die geheim begrawe in die aangrensende veld. Hy het, met 'n mate van ongeduld, bygevoeg dat dit tyd was om homself en sy metgeselle uit hul onduidelike gevangenis te laat kom dat hul voorkoms vir 'n benoude wêreld heilsaam sou wees en dat hulle die keuse van Lucian gemaak het om die biskop van Jerusalem in te lig oor hul situasie en hul wense. Die twyfel en probleme wat hierdie belangrike ontdekking nog vertraag het, is agtereenvolgens deur nuwe visioene verwyder en die grond is deur die biskop geopen in die teenwoordigheid van 'n ontelbare menigte. Die kiste van Gamaliël, van sy seun en van sy vriend, is gereeld gevind maar toe die vierde kis, wat die oorblyfsels van Stefanus bevat, aan die lig gewys word, het die aarde gebewe en 'n reuk soos die van die Paradys geur, wat die verskillende siektes van drie-en-sewentig van die assistente onmiddellik genees het. Die metgeselle van Stephen is in hul vreedsame woonplek Caphargamala agtergelaat, maar die oorblyfsels van die eerste martelaar is in 'n plegtige optog na 'n kerk wat ter ere van hulle geberg is op die berg Sion en die klein deeltjies van die oorblyfsels, 'n druppel bloed, vervoer. (78) of die skraap van 'n been, is erken, in byna elke provinsie van die Romeinse wêreld, om 'n goddelike en wonderbaarlike deug te besit. Die graf en geleerde Augustinus,(79) wie se begrip skaars die verskoning van geloofwaardigheid erken, het getuig van die ontelbare wonderkinders wat in Afrika uitgevoer is deur die oorblyfsels van Sint Stefanus en hierdie wonderlike vertelling is ingevoeg in die uitgebreide werk van die Stad van God, wat die biskop van Hippo ontwerp het as 'n soliede en onsterflike bewys van die waarheid van die Christendom. Augustin verklaar plegtig dat hy slegs die wonderwerke gekies het wat in die openbaar gesertifiseer is deur die persone wat óf die voorwerp, óf die toeskouers, was van die mag van die martelaar. Baie wonderkinders is weggelaat of vergeet en seekoei is minder gunstig behandel as die ander stede in die provinsie. En tog tel die biskop meer as sewentig wonderwerke op, waarvan drie opstandings uit die dood was, binne twee jaar en binne die grense van sy eie bisdom.(80) As ons ons siening vergroot tot al die bisdom en al die heiliges van die Christelike wêreld, sal dit nie maklik wees om die fabels en die foute wat uit hierdie onuitputlike bron uitgegaan het, te bereken nie. Maar ons mag sekerlik toegelaat word om op te let dat 'n wonderwerk in daardie tydperk van bygeloof en geloofwaardigheid sy naam en verdienste verloor het, aangesien dit skaars as 'n afwyking van die gewone en gevestigde natuurwette beskou kan word.

3 Herlewing van politeïsme.
3. Die ontelbare wonderwerke, waarvan die grafte van die martelare die ewige teater was, het aan die vrome gelowige die werklike toestand en konstitusie van die onsigbare wêreld geopenbaar en sy godsdienstige bespiegelinge blyk te wees gegrond op die vaste basis van feit en ervaring. Wat ook al die toestand van vulgêre siele sou wees in die lang interval tussen die ontbinding en die opstanding van hulle liggame, was duidelik. dat die superieure geeste van die heiliges en martelare daardie deel van hul bestaan ​​nie in stil en roemlose slaap verteer het nie. (81) Dit was duidelik (sonder om te veronderstel om die plek van hul woonplek of die aard van hul geluk te bepaal) dat hulle die lewendige en aktiewe bewussyn van hul geluk, hul deugde en hul kragte geniet en dat hulle reeds die besit van hul ewige beloning. Die uitbreiding van hul intellektuele vermoëns het die maat van die menslike verbeelding oortref, aangesien uit ervaring bewys is dat hulle in staat was om die verskillende versoekskrifte van hul talle kiesers te hoor en te verstaan, wat in dieselfde tyd, maar in die mees verre dele van die wêreld, het die naam en hulp van Stephen of van Martin ingeroep. (82) Die vertroue van hul versoekers is gegrond op die oortuiging dat die heiliges, wat saam met Christus geheers het, 'n oog van jammerte op die aarde gewerp het dat hulle baie belangstel in die voorspoed van die Katolieke kerk en dat die individue wat die voorbeeld van hul geloof navolg en vroomheid was die eienaardige en gunsteling voorwerpe van hul teerste aandag. Soms kan hulle vriendskap inderdaad beïnvloed word deur oorwegings van 'n minder verhewe aard: hulle beskou gedeeltelik die plekke wat deur hul geboorte ingewy is, hul woonplek, hul dood, hul begrafnis of die besit van hul oorblyfsels. Die gemene hartstogte van trots, gierigheid en wraak kan as 'n hemelse bors onwaardig geag word, maar die heiliges self het hulle neergedaal om te getuig van hul dankbare goedkeuring van die vryheid van hul kiesers en die skerpste straffe is geslinger teen die ellendige ellendes wat hulle manjifieke heiligdomme, of hulle bonatuurlike krag nie geglo het nie.(83) Gruwelik, inderdaad, moes die skuld gewees het, en vreemd sou die skeptisisme van die manne gewees het, as hulle hardnekkig die bewys van 'n goddelike agentskap weerstaan ​​het, wat die elemente, die hele omvang van die dierlike skepping en selfs die subtiele en onsigbare bedrywighede van die menslike verstand, was verplig om te gehoorsaam.(84) Die onmiddellike en byna onmiddellike gevolge wat die gebed of die oortreding moes volg, het die Christene tevrede gestel met die groot mate van guns en gesag wat die heiliges in die teenwoordigheid van die Allerhoogste God geniet het, en dit was byna oorbodig om navraag te doen. of hulle voortdurend verplig was om voorbidding te doen voor die troon van genade, en of hulle nie toegelaat sou word om die gedelegeerde magte van hul ondergeskikte bediening volgens die voorskrifte van hul welwillendheid en geregtigheid uit te oefen nie. Die verbeelding, wat deur 'n pynlike poging tot die nadenke en aanbidding van die Universele Oorsaak opgewek is, omhels gretig sulke minderwaardige aanbiddingsvoorwerpe wat meer in verhouding was tot die growwe opvattings en onvolmaakte vermoëns daarvan. Die sublieme en eenvoudige teologie van die primitiewe Christene is geleidelik beskadig: en die MONARGIE van die hemel, wat reeds met metafisiese subtiliteite vertroebel is, is agteruitgegaan deur die bekendstelling van 'n populêre mitologie wat die regering van politeïsme herstel het.(85)

4 Bekendstelling van heidense seremonies.
4. Namate die voorwerpe van godsdiens geleidelik tot die standaard van die verbeelding verminder is, is die rituele en seremonies ingestel wat die sterkste gevoel van die sintuie van die vulgêre lyk. As, aan die begin van die vyfde eeu,(86) Tertullianus, oftewel Lactantius, (87) skielik uit die dood opgewek is om te help by die fees van 'n gewilde heilige of martelaar,(88) hulle sou met verwondering en verontwaardiging gekyk het na die goddelose skouspel wat die suiwer en geestelike aanbidding van 'n Christelike gemeente tot gevolg gehad het. Sodra die deure van die kerk oopgegooi is, moes hulle aanstoot geneem het deur die rook van wierook, die geur van blomme en die glans van lampe en tapers, wat die middag 'n spetterige, oorbodige en na hulle mening 'n heiligmaking. As hulle die balustrade van die altaar nader, kom hulle deur die uitgestrekte skare, wat grotendeels bestaan ​​uit vreemdelinge en pelgrims, wat na die stad waak en die sterk dronkenskap van fanatisme al ervaar het. , en miskien wyn. Hulle vroom soene was op die mure ingeprent en die plaveisel van die heilige gebou en hul vurige gebede was gerig op die bene, die bloed of die as van die heilige, wat gewoonlik verborge was, deur die kerk se taal. 'n linne of sy sluier, uit die oë van die vulgêre. Die Christene het die grafte van die martelare gereeld besoek in die hoop om uit hulle kragtige voorbidding allerhande geestelike, maar veral tydelike seëninge te verkry. Hulle pleit vir die behoud van hul gesondheid, of die genesing van hul swakhede, die vrugbaarheid van hul onvrugbare vroue of die veiligheid en geluk van hul kinders. Elke keer as hulle 'n verre of gevaarlike reis onderneem het, het hulle versoek dat die heilige martelare hulle gidse en beskermers op die pad sou wees, en as hulle terugkeer sonder om 'n ongeluk te ondervind, het hulle weer na die grafte van die martelare gehaas om met dankbare dank te vier , hul verpligtinge ten opsigte van die geheue en oorblyfsels van die hemelse beskermhere. Die mure is omgehang met simbole van die guns wat hulle ontvang het, oë en hande en voete van goud en silwer; en opbouende prente wat nie lank kon ontkom aan die misbruik van onbeskeie of afgodiese toewyding nie, verteenwoordig die beeld, die eienskappe , en die wonderwerke van die tutelar heilige. Dieselfde eenvormige oorspronklike gees van bygeloof sou in die verste eeue en lande op dieselfde metodes dui om die geloofwaardigheid te mislei en die sintuie van die mensdom te beïnvloed:(89) maar daar moet vernuftig erken word dat die predikante van die katolieke kerk die goddelose model nagevolg het wat hulle ongeduldig was om te vernietig. Die mees gerespekteerde biskoppe het hulself oortuig dat die onkundige rustieke die bygelowe van die heidendom vroliker sou verloën as hulle 'n ooreenkoms, 'n mate van kompensasie in die boesem van die Christendom sou vind. Die godsdiens van Konstantyn het in minder as 'n eeu die finale verowering van die Romeinse ryk behaal: maar die oorwinnaars self was ongevoelig gedemp deur die kunste van hul oorwonne teenstanders.(90)


Selasa, 26 April 2016

[UPDATE: Wetsontwerp onderteken in die wet] Video: Beskerm en bewaar die Internasionale Wet op Kulturele Eiendomme

[UPDATE: 9 Mei 2016: President Barack Obama het vandag die Wet op Beskerming en Behoud van Internasionale Kultuurgoed onderteken.]

Die Huis van Verteenwoordigers het vroeër vanmiddag eenparig die wysiging van die Senaat van die Wet op Beskerming en Behoud van Internasionale Kultuurgoedere eenparig aanvaar. HR 1493 vra noodbeperkings op die invoer van Siriese kultuurgoedere in gevaar. Die wetsontwerp gaan nou aan die president vir sy handtekening.

Kyk na die toespraak van vandag deur Ed Royce (R-CA) se voorsitter van die Buitelandse Sake op die vloer van die Huis, net voor die wetsontwerp deur middel van 'n stem stem.



DD-963 SPRUANCE-klas

Aan die einde van die sestigerjare het die Amerikaanse vloot probeer om 'n nuwe klas vernietigers te bou wat hoofsaaklik sou dien as 'n anti-duikbootplatform wat gevegsgroepe kon vervoer. Die romp was 'n heeltemal nuwe ontwerp, wat heeltemal breek van vorige ontwerpe. Die ontwerp het 'n baie groot groeimarge gekry. Hulle was die eerste oorlogskepe van die Amerikaanse vloot wat gasturbine aangedryf het. Van 1970 tot 1979 is een-en-dertig Spruance (DD-963) klasvernietigers deur die kongres gemagtig. Met 'n lengte van 563 voet was hulle so groot soos kontemporêre cruiser -ontwerpe, maar het nie die nodige wapens gehad om die benaming "cruiser" te kry nie. Hulle is volledig gebou by Ingalls Shipbuilding, en het 1975-83 in gebruik geneem.

Die aanvanklike reaksie op die nuwe Sowjet-uitdagings was om die kern-aangedrewe DLGN36's vir lugverdediging en die vernietigers van die Spruance-klas vir antisubmarine-oorlogvoering (ASW) te ontwerp. Dit was albei uitstekende platforms. Beide oorlogskepe het baie mannekrag opgeneem, met 603 bemanningslede op die DLGN's en 262 op die vernietiger. Laasgenoemde syfer is egter misleidend, aangesien beplande opgraderings dit uiteindelik tot 346 bemanningslede verhoog het. Hierdie koste was aansienlik, aangesien personeel meer as die helfte van elke dollar wat in die vroeë sewentigerjare aan verdediging bestee is, opgeneem het, 'n bedrag wat na 1973 na verwagting met die vrywillige mag sal styg.

Die Spruances, met die nuwe SQS56 -sonar, uitgebreide stilte en ruimte vir 'n passiewe sleepstelsel, was indrukwekkende ASW -skepe. Ongelukkig het hierdie platforms gely onder die gewone styging in die kostes wat die nuutste oorlogskepe ondervind het en was dit baie duur. Die Lead Spruance, wat aanvanklik as 'n 'beskeie begeleide vaartuig' voorgestel is, het verskeie ontwerp -veranderings ondergaan, en die nuwe missiel- en sonarstelsels het gehelp om haar grootte tot 8,040 ton vol vrag te vergroot - die grootste vernietiger wat tot op daardie stadium gebou is. Vervolgvernietigers het elk in die jaar 1968 ongeveer $ 80 miljoen beloop.

Gekonfronteer met dalende begrotings aan die een kant en koste -styging in oorlogskonstruksie aan die ander kant, het Zumwalt die meeste verouderde begeleiers in die Reserwe -vloot geskrap, wat van 267 skepe tot 70 dropped gedaal het om geld vir nuwe aankope te bevry. Selfs met hierdie maatreëls kon die vloot nog steeds nie die ou begeleiers op 'n een-vir-een basis vervang met nuwe Spruances nie.

Die DD-963 (Spruance Class) -program was oorspronklik beplan om vyftig nuwe ASW-vernietigers te voorsien, met ekstra vermoëns vir die ondersteuning van skote. Dertig is uiteindelik goedgekeur en 'n kontrak toegeken aan Litton Systems, Inc., Pascagoula, Mississippi op 23 Junie 1970.

Een-en-dertig SPRUANCE-klas vernietigers is ontwikkel vir die primêre missie van oorlogsvoering teen duikbote, insluitend operasies as 'n integrale deel van die aanvalsdraermagte. Verwoesters van Spruance-klas het uitstekende staking- en antisubmarine-sendingfunksies, maar dit is beperk tot selfverdediging teen 'n beperkte reeks lugbedreigings. Hulle het 'n langtermyn-moderniseringsprogram voltooi waarin hulle SH-60B-helikopters, Tomahawk-missiele en Phalanx ontvang het. Die toevoeging van die Tomahawk het hul rol in stakingoorlogvoering aansienlik uitgebrei. Die skepe van die Spruance -klas was meer as twee keer so groot as 'n vernietiger van die Tweede Wêreldoorlog en so groot soos 'n Tweede Wêreldoorlog -kruiser.

Met 'n verplasing van 7 800 ton was die DD-963 aansienlik groter as vroeër torpedojagers en het dit meer as twee keer die verplasing van die fregatte van die 3.600 ton FFG-7-klas gehad. Ondanks die grootte, koste en algemene aanwysing (DD), is hierdie klas dikwels gekritiseer as 'n gebrek aan algehele gevegsvermoë. Dit is hoofsaaklik ontwerp as 'n ASW-skip, met behulp van die SQS-53 sonar en ASROC sensor-wapen kombinasie, en word algemeen erken as 'n uitstekende platform vir aktiewe sonar ASW. Hierdie skepe is toegerus met die SQR-19-sleep-sonar en die LAMPS III-helikopter, wat hul ASW-vermoë verder verbeter het. Soos aanvanklik toegerus, het hulle slegs 'n kortafstand, selfverdediging-AAW-stelsel gehad, en hul wapens vir oppervlakteskakeling was beperk tot twee vyfduim gewere. Hierdie baie beskeie AAW- en ASuW -vermoë was die basis van baie kritiek op hierdie skepe. Die vloot het die AAW- en ASuW-vermoëns van die DD-963-klas vergroot deur 'n nuwe ontwerp-AAW-stelsel en 'n Tomahawk-raketlanseervermoë te installeer in 'n middeljare-opgradering in die 1980's.

Die primêre radar was die SPS-40 2D-lugsoekradar. Mk91 -missielbeheerstelsel is voorsien vir Mk25 BPDMS Sea Sparrow -raketlanseerder, wat oorspronklik in die klas was. Later is hierdie stelsel vervang deur Mk29 NATO Sea Sparrow. SQS-53B boog sonar is in die loodskepe ingevoer, later het skepe SQS-53C gehad. Hulle kon mees onlangs die SQR-19 sleepwa-sonars ontplooi. In die tagtigerjare is die SQQ-89 anti-duikbootgevegstelsel geïnstalleer, wat die boogskikking, sleepstelsel en sonobuoy-dataverwerking gekombineer het, wat hulle nog meer effektief gemaak het by hul primêre ASW-taak. Volledige fasiliteite is voorsien vir twee SH-60B Seahawk-helikopters (LAMPS III), insluitend hangar en RASTsystem.

Hulle ontwerp is gebou met die oog op toekomstige groei, en is modulêr van aard, wat dit moontlik maak om hele subsisteme binne die skip maklik te installeer. Ruimte en kragbesprekings is gemaak om toekomstige wapens en elektroniese stelsels te akkommodeer soos dit ontwikkel word. DD 986 het die meeste opdaterings ontbreek, gegewe ander eenhede van die klas, wat sy as 'Smart Ship'-kosteverminderingstoetse vir die Stille Oseaan-vloot dien.

Oorspronklik ontwikkel as Anti-Submarine (ASW) vernietigers, in die 1980's en 90's is vier en twintig skepe van hierdie klas opgegradeer met die installering van 'n 61-cell Vertical Launch Missile System (VLS) wat Tomahawk- en Harpoon-missiele kan afskiet. Die VLS -missielstelsels het die Mk16 ASROC -lanseerder vervang. In 1998 is sewe Spruance -klas skepe sonder VLS uit gebruik geneem en in reserwe geplaas. 'N Agtste skip is in Oktober 2000 ontmantel. Die oorblywende skepe het geleidelik modernisering ondergaan, maar sommige van die ontvangde RAM -missielhouers is alhoewel die variasies binne die klas groot was.

Verplaatsings het aansienlik gestyg namate toerusting bygevoeg is, wat oorspronklik bedoel was om onder 7 000 ton vol vrag te verplaas. DD 997, met 'n ekstra Kevlar -wapenrusting, het 8 250 ton vol vrag verplaas soos voltooi, en Kevlar -plastiekwapens is later by alle eenhede van die klas bygevoeg tot binne -in lewensruimtes, te begin met vier skepe onder FY 81 wat die hele klas teen 1986 toegerus was. Die bobou is aluminium, vasgemaak aan die romp met bimetaalstroke.

Radar-dwarssnitreduksiemaatreëls is ingestel, waaronder radar-absorberende materiale wat by die bobou en maste gevoeg is en veranderings aan die antenna-installasies. DD 968 kry 'n nuwe Ingalls-geboude Advanced Enclosed Mast/Sensor System (AEM/S) saamgestelde konstruksie vervanging hoofmas tydens FY 97 opknapping. Die rompvorm is ontwerp om die rol en kantel tot die minimum te beperk, en daar is geen vinstabiliseerders nie. DD 985 het gedurende 1988 suksesvolle proewe met 'n roer-rol-verminderingstelsel uitgevoer. DD 969 is 1994-95 aangewend in suksesvolle proewe van 'n deklaag wat bedoel was om ysvorming te verminder.

Teen middel 2000 het die vloot beplan om 11 skepe in hierdie klas tussen 2001 en 2005 en die oorblywende 13 skepe tussen 2006 en 2009. Die vlootvernietigers het in die verlede met 30 jaar diens afgetrek. Teen 2009 sou die oudste eenheid van hierdie klas al 26 jaar in gebruik gewees het. 'N Plan om vier skepe vroegtydig uit te skakel tydens FY 95, is gekanselleer, maar in 1997 word aanbeveel dat die eenhede wat nie met vertikale lanseerders toegerus was nie, afgetree word. In 1998 is die sewe vernietigers van die Spruance-klas wat nie die Tomahawk VLS-opgradering ontvang het nie (DD 974, 976, 979, 983, 984, 986, 990), na slegs twee dekades diens uit diens gestel om die bekendstelling van die verbeterde AEGIS- bekwame Arleigh Burke -vernietigers. Gedurende 2001 is die skepe Caron [DD 970] en Moosbrugger [DD 980] ontmantel. Alle skepe wat buite werking gestel is, sou gesloop word.

Vanaf die begin van 2002 het die vloot besluit om die 19 oorblywende vernietigers van die Spruance-klas teen die boekjaar 2006 te ontmantel. Die USS David R. Ray is in Februarie 2002 in Everett, Washington, uit diens gestel.

Die DD 963 -klas was duur om in stand te hou vanweë die groot bemanningsgrootte en ouderdom en bied slegs marginale oorlogsgevegte as gevolg van die skip se ouer en meer gefokusde missiegevegstelsel. Hierdie skepe het 'n vroeër modernisering gehad met die bekendstelling van die Vertical Launch System (VLS), wat die gevegstelsel se relevante lewensduur tot langer as die historiese 20 jaar verleng het. Alhoewel die skepe nog 'n mate van oorlogsgeveg met twee 5 '54 "gewere en 'n Anti-Submarine Warfare (ASW) -pakket voorsien het, het die hoër bemanningsvereistes en bedryfskoste nie ekstra geld vir verdere aanpassing of verlengde lewensduur geregverdig nie. Nuwe DDG 51 klasskepe wat aan die vloot bekendgestel is, bied aansienlik meer vermoë en 'n groot aantal VLS -buise om die huidige Tomahawk -voorraad te ondersteun. Dit was nie kostedoeltreffend om die DD 963 -klas in die voorraad te hou nie. die Future Years Defense Plan (FYDP) wat toegepas kan word op transformasiepogings soos elektriese aandrywing, gevorderde netwerke en stealth -tegnologie wat nuwe vlootgevegte in die vloot sal bring.

Op 19 April 2004 'n verslag in die Taipei Times het aangedui dat die Taiwanese weermag 'n plan oorweeg om die vernietigde Spruance -klasvernietigers uit die Verenigde State te koop om verouderde fregatte van die Knox -klas te vervang. Verslae dui aan dat Taiwan ongeveer vier skepe sou moes koop om agt Knox -skepe te vervang.

USS Cushing (DD 985), die laaste vernietiger van die Spruance-klas, word op 21 September 2005 in San Diego ontmantel.


Bronne [wysig | wysig bron]

  1. ↑ 1.01.11.2Ultimate Star Wars
  2. ↑ 2.02.12.2 Star Wars: The Clone Wars – "Hertogin van Mandalore"
  3. ↑ 3.03.13.23.33.4Star Wars: Build the Millennium Falcon32(Guide to the Galaxy: The History of Mandalore)
  4. ↑ 4.004.014.024.034.044.054.064.074.084.094.104.114.12Star Wars: The Clone Wars – "The Mandalore Plot"
  5. Star Wars: The Force Awakens Beginner spel
  6. ↑ 6.06.16.26.36.46.56.66.7Ineenstorting van die Republiek
  7. ↑ 7.07.1Star Wars Super Graphic: A Visual Guide to a Galaxy Far, Far Away
  8. ↑ 8.08.18.28.3 Mandalore in die ensiklopedie(inhoud nou verouderde rugsteunskakel)
  9. ↑ 9.09.1Star Wars: The Visual Encyclopedia
  10. ↑ 10.010.110.210.310.410.510.610.7Star Wars Rebels: Heroes of Mandalore
  11. ↑ 11.011.1Star Wars: The Clone Wars – "The Academy"
  12. ↑ 12.012.112.2Star Wars Rebels – "Uit die duisternis"
  13. Shades of Reason Trivia Gallery op StarWars.com (rugsteunskakel)
  14. ↑ 14.014.1 Shades of Reason Episode Gallery op StarWars.com (rugsteunskakel)
  15. ↑ 15.015.1Star Wars: Forces of Destiny – "Kunsgeskiedenis"
  16. ↑ 16.016.116.2Star Wars: absoluut alles wat u moet weet
  17. Sabine My Rebel Sketsboek
  18. ↑ 18.018.1Star Wars Rebels – "Imperial Supercommandos"
  19. ↑ 19.019.119.219.3Star Wars Rebels – "Legacy of Mandalore"
  20. ↑ 20.020.120.2Die amptelike Star Wars -feite -lêerDeel 98(MAN 1-4, Mandalore)
  21. ↑ 21.021.121.2Star Wars: The Clone Wars – "Shades of Reason"
  22. ↑ 22.022.1Star Wars Rebels – "Trials of the Darksaber"
  23. ↑ 23.023.123.2Star Wars: The Clone Wars – "Voyage of Temptation"
  24. ↑ 24.024.1Star Wars: The Clone Wars – "Korrupsie"
  25. ↑ 25.025.1Star Wars: The Clone Wars – "The Lawless"
  26. Darth Maul — Seun van Dathomir 1
  27. Darth Maul — Seun van Dathomir 4
  28. ↑ 28.028.1Star Wars: The Clone Wars – "Ou vriende nie vergeet nie"
  29. ↑ 29.029.1Die Mandalorian – "Hoofstuk 8: verlossing"
  30. Star Wars: Kaarthandelaar  (Kaart:  Bo -Katan Kryze - 2020 -reeks 2)
  31. Star Wars: The Clone Wars – "verpletter"
  32. Star Wars The Clone Wars Character Encyclopedia: Neem deel aan die stryd! op Amazon.co.uk (rugsteunskakel)
  33. ↑ 33.033.1Star Wars: The Clone Wars – "Oorwinning en dood"
  34. Ahsoka
  35. Rebels Recon: Inside "The Mystery of Chopper Base" op StarWars.com (rugsteunskakel)
  36. Star Wars: Kaarthandelaar  (Kaart:  Bo -Katan Kryze - 2020 -reeks 2)
  37. Star Wars Rebels – "Bloedsusters"
  38. Star Wars Rebels – "Zero Hour"
  39. ↑ 39.039.139.239.339.4Die Mandalorian – "Hoofstuk 11: Die erfgenaam"
  40. ↑ 40.040.140.2Die Mandalorian – "Hoofstuk 3: Die sonde"
  41. Die Mandalorian – "Hoofstuk 6: Die gevangene"
  42. Die Mandalorian – "Hoofstuk 1: The Mandalorian"
  43. Star Wars: Galactic Atlas
  44. Die Mandalorian – "Hoofstuk 16: Die redding"
  45. ↑ 45.045.1 Mandalore in die databank(rugsteun skakel)
  46.  Die kloonoorloë Episode Guide: The Mandalore Plot op StarWars.com(inhoud nou verouderde rugsteunskakel)
  47. Star Wars 68: Die soektog begin
  48. The Empire Strikes Back Sketchbook

Eintlik

Die oorspronklike «Costa Rica» para designar al territorio nacional apareció por primera vez en una cédula real fechada el 17 de diciembre de 1539 [37] y enviada a la Audiencia de Panamá en 1543, en la que el rey español Carlos V otorgó un spesiaal vir Diego Gutiérrez en Toledo vir die realisasie van die kolonisasie van die territoriale kosteland, wat 'n naam kan gee aan "Nuevo Cartago en Costa Rica". [38]

Acerca del porqué de este término, waar hy die hipotese kan plant. La primera y más difundida es que este se encuentra en el arribo colombino al país. Cristóbal Colón kan 'n territoriale kosteberekening op 25 van die 1502 -September van 'n jaar na 'n rukkie neem. [38] Impresionado por la abundancia de la joyería y por los adornos de oro de los indígenas, Colón pensó que en estas tierras existían muchas riquezas. En los diarios escritos por Colón a los Reyes Católicos de España, beskryf en el territorio existía mucho oro, tema que recalcó en el documento 9, recopilado en el Gratis kopieerder van Colón, lam Carta de Jamaica. En dicho documento, Colón anota en su visita a la tierra de Cariay (werklike Limón):

Die belangrikste invloede vir die agtergrond van die "Costa Rica" entre los exploradores españoles que ingresaron al territorio años después, para differerenciarla de la región de Veragua. Dit is ook 'n uitstekende manier om 'n impuls van 'n groot avontuur of 'n emprender of exploraciones en 'n polio de atracción para los colonizadores en inmigrantes europos te gee. Dit is 'n groot deel van Costa Rica en ons het 'n groot verskil in die ontdekkingsreise in Spanje wat 'n onontkombare gebied kan skep, maar ook 'n uitdrukking kan gee aan die werklike omgewing.

La segunda hipótesis fue propuesta por parte de Dionisio Cabal Antillón, cuya premisa era que Costa Rica era la castellanización de una palabra indígena de origen hetar (a la llegada de los españoles, el grupo autóctono más numeroso del país) con que este pueblo designaba país oa un asentamiento importante dentro de él. Según Cabal, Costa Rica derivaría de un huetarismo (un vocablo indígena), moontlik Coquerrica, Coquerrique o Cotaquerrique, y que los españoles simplificaron bajo el término Costarrica, es decir, los españoles pronunciaban de esa forma, en su idioma, el nombre que los indígenas ya daban a su propio país, en forma similar como ocurrió with otros países americanos, como Mexico (México-Tenochtitlan), Nicaragua (Nicarao) o Chili (Chili). Para sostener su hipótesis, Cabal sostenía que el caso de "Costarrica", con doble erre y en una sola palabra, era el mismo de otros topónimos heeftares que se usan actualmente and el país: Tucurrique, Turrialba, Turrujal, Suerre, Siquirres, Curridabat , Aserrí, Ujarrás, y palabras de uso cotidiano como turruja, yigüirro, yurro, curré, ens. [39] No obstante, esta hipótesis ha sido considerada poco probable por no tener ningún fundamento lingüístico ni histórico en la cual basarse. [40]

Tiempos prehispánicos Editar

La evidencia más antigua de ocupaciones humanas in Costa Rica se asocia a la llegada de grupos de cazadores-recolectores alrededor de 12.200 años, con el hallazgo en el cantón de Siquirres de 66 asentamientos humanos donde se recuperaron elementos funerarios, petroglif calzadas, herramientas de piedra, alfarería, cerámica, los cuales datan del Paleoindio y que correspondonden a la etnia cabécar, constituyéndose en el sitio arqueológico más antiguo de Centroamérica. [41] De 10 000 a 7000 años a. C. datan antiguas evidencias arqueológicas (fabricación de herramientas de piedra) localizadas en el Valle de Turrialba, con presencia de puntas de lanza tipo clovis (norteamericana) en cola de pez (sudamericana). [42] La agricultura incipiente aparece hacia 5000 a. C., principmente dada por tubérculos y raíces. Para el primer y segundo milenios a. C. ya existían comunidades agrícolas sedentarias, pequeñas y dispersas. [43] Hacia 2000-3000 a. C., aparece el uso más antiguo que se conoce de la cerámica, con fragmentos de ollas, vasijas cilíndricas, platones, tecomates y otras formas de vasijas, decoradas con técnicas como incisos o acanaladuras, estampados y modelados. [44]

Entre 300 a. C. y 500 d. C. hay un cambio de una organización tribal a una sociedad cacical, con la construcción de basamentos con cantos rodados, montículos, hornos, pozos de almacenamiento, y estatuaria. Ons kan 'n konsolidasie van die belangrikste kultivar in algemene gebiede, wat ons ook in ons stelsel kan saamstel, gebruik om 'n rekord van kostes (pesca) en cacería te gebruik. [45] En este periodo aparece la producción y uso de artefactos de jade y otras piedras verdes, metates ceremoniales, remates de piedra para bastones y cerámicas especiales, se inicia el uso de objetos de metal (cobre y oro). [46] Ons bied 'n volledige beskrywing van 'n paneel in die vorm van 'n unieke manifestasie van 'n oorspronklike element van dierlike en menslike elemente. Ons vervaardig dit in 'n la parte tardía de este periodo (0-500 n.C.). [47] Entre 300 y 800 d. C. aparecen los primeros cacicazgos complejos, con presencia de aldeas grandes y obras de infraestructura (basamentos, calzadas y montículos funerarios). Die huidige aspekte, met die beginsels van die hoofblad en die sekuriteit, die vorming van die oorspronklike werke en die spesiale onderwerpe. [48]

'N Deel van 800 d. C. y hasta la llegada de los españoles en el siglo XVI, se presentó un incremento en el tamaño y complejidad del diseño interno de las aldeas, y las diferencias regionales se acentuaron. La presencia de numerosos cementerios, simples y complejos, obras de infraestructura masivas, diversidad de bienes domésticos y suntuarios, desarrollo de orfebrería, intercambio regional and conflictos entre cacicazgos por territorios y recursos son elementos característicos de esta época. Die sosiale integrasie van individue sluit hoofsaaklik in die landbou en die landbou. Dit is ook 'n spesiale plek in die sentrale en Diquís gebiede. [49] En la región del Valle del Díquis, se fabrican las esferas de piedra distintivas de la región, en el delta de los ríos Térraba y Sierpe, las cuales se postula que fueron utilizadas como símbolo de rango y marcadores territoriales. Otras obras de piedra incluyen figuras de bulto de formas humanas y animales, metates en forma de jaguar y estatuas antropomorfas. [50] Las zonas sur y atlántica del país tuvieron influencia sudamericana, debido a la presencia de grupos que hablan lenguas chibchas. La actual provincia de Guanacaste se convirtió en la frontera sur de Mesoamérica con la llegada de los chorotegas para el periodo comprendido entre los años 900 al 1000 d. C. [51] Los asentamientos humanos en la Costa Rica prehispánica cumplieron una función de puente cultural entre el Sur y el Norte del continente, y la orfebrería y la artesanía policromada en barro, tuvieron un amplio desarrollo en bellísimos resultados. [51]

Verkenning en ondersoek - die XVI -redakteur

Cristóbal Colón is 'n la costa atlántica de Costa Rica op 25 September 1502, en su cuarto viaje, visitando la isla Uvita (llamada Quiribrí por los indígenas en bautizada La Huerta por Colón), en die poblado de Cariay. [38] Ons kan 'n groot deel van die koloniale gebiede beoefen, [38] 'n groot impuls en 'n emprender otras exploraciones en sirvió de polo de atracción para los colonizadores. A expediciones iniciales de Diego de Nicuesa en Alonso de Ojeda sobre el litoral atlántico, siguió la de Vasco Núñez de Balboa, quien descubrió el Océano Pacífico en 1513 luego de atravesar el istmo de Panamá. [52] In 1519 speel Gaspar de Espinosa 'n span van Juan de Castañeda, Alonso Martín de Don Benito en Hernán Ponce de León descubrieron el golfo Dulce en el golfo de Nicoya. [53] Gil González Dávila recorrió el litoral Pacífico costarricense, arribó a Nicoya y continuó hacia Nicaragua, donde fue obsequiado ricamente por el cacique Nicarao.

Las riquezas encontradas deur González Dávila hicieron que el gobernador de Panamá, Pedrarias Dávila, enviara una misión al mando de Francisco Hernández de Córdoba, quien bordeando el litoral Pacífico desembarcó en el río Grande de la Tendo la primera población hispana en territorio costarricense. [54] En 1534 Felipe Gutiérrez obtuvo permiso para conquistar la Gobernación de Veragua y en 1538, Hernán Sánchez de Badajoz se convirtió en adelantado y mariscal de Costa Rica, fundó la efímera ciudad de Badajoz en Talamanca de El puerto. In 1540 het Diego de Gutiérrez die litoral caribeño opgestel in San Juan. Fundó las poblaciones de Santiago y San Francisco en el territorio de Cartago. Apresó luego a los caciques Camaquire y Cocorí para pedir recompensa (a pesar de que fue bien recibido por los aborígenes), y tras internarse and las llanuras de Santa Clara para salir a la Cordillera Central, fue emboscado y murió. Ons kan ook nie meer 'n vinnige terugvoering van hierdie inligting ontvang nie. [54]

In 1561 word Juan de Cavallón deur Nicoya en entre en Valle Central herontdek, wat deur Castillo de Garcimuñoz opgerig is, la primera población del Valle Central. 'N Juan de Cavallón is 'n oorweging van die eerste oorwinnaar in Costa Rica, [54] as ons nie 'n eienaar van die beheer het nie, kan ons die absolute impuls en die vio envuelto en una lucha contra el cacique Garabito, rey de los hetares, para poder adquirir víveres. El reino de Garabito se expandía desde el río Virilla kan die kostuums van Pacífico (Jacó y Tilarán) en die la cordillera Volcánica Central hasta el río San Juan, en su influencia en el país era groot, as 'n groot entoesias van chorotegas, as controlaban Nicoya. Garabito, simbolo de la resistencia huetar, no se enfrentó abiertamente a los españoles, sino que us us tácticas de guerrilla, con emboscadas e incursiones rápidas en los campamentos en las poblaciones españolas. [55]

In 1562, Juan Vázquez de Coronado recorrió los cuatro costados del territorio costarricense y participó en dos expediciones, la primera, penetrando en Nicoya desde Nicaragua, hasta Garcimuñoz, luego Quepos y Coto, en el Pacífico Central. Fue nombrado alcalde burgemeester van Costa Rica y Nueva Cartago ese año. [56] En la segunda expedición, recorrió la desembocadura del río Grande de Térraba hasta la cordillera de Talamanca, llegó a las llanuras del Caribe y luego in Garcimuñoz, la cual trasladó al Valle del Guarco en 1564 en in Renombró como Cartago. [57] A Vázquez de Coronado se le conoce como el verdadero conquistador de Costa Rica por el papel pacificador que desempeñó al lado de los indígenas, ganándose su confianza y adhesión, empleando el diálogo en lugar de la violencia y entablando amistadre aborígenes, además de que fue el que tuvo un burgemeester conocimiento del territorio costarricense. [58] Más tarde, fue nombrado gobernador y adelantado de la Provincia de Costa Rica, pero no asumió el cargo al morir en el naufragio de su nave in 1565. Con su ausencia, los soldados españoles iniciaron la represión de los indígenas, [ 56] que se alzaron en todo el país y sitiaron Cartago en 1566, [57] por lo que se nombró a un nuevo gobernador, Perafán de Rivera, quien liberó Cartago en 1568, and un año después, sometió a encomienda a los indígenas y repartió la tierra entre los conquistadores, iniciando de este modo el periodo colonial. [59]

Período virreinal (1573-1821) Editar

Costa Rica is in 1574 afhanklik van die Capitanië -generaal in Guatemala, die deel van Virreinato de Nueva España, en die status kan onafhanklik wees. La lejanía de la ciudad de Guatemala, die vermindering van die aantal amptenare van die gobierno en die verteenwoordigende van die la Iglesia, y su carencia de riquezas agrícolas o mineras, provocaron que se encontrara en total abandono por parte de las autoridades españolas, lo cual facilitó que se desarrollara con mucha burgemeester autonomía que otras provincias de Centroamérica. Die interpersoonlike relatiewe kenmerke van die kolonisasie kan in 'n spesifieke toestand verander word. Algunos estudiosos sostienen que parte de la idiosincrasia nacional se formó durante esta época virreinal, [60] en donde las privaciones of tipo material eran el común para todos y al no haber una fuerte mano de obra indígena y africana, tanto el Gobernador Provincial el más humilde de los campesinos, esclavos y amerindios, tenian que velar cada cual por su sustento y por el de sus familias, creándose así una sociedad más igualitaria and menos regida por castas. Otros estudios demuestran que en la Costa Rica colonial, and sobre todo, a partir del siglo XVII, se empezó a cimentar una marcada differerenciación social, con una élite comercial and terrateniente que manejaba and antojo los hilos de la economía y la política interna. [60]

Con el fin de concentrar a una población cada vez más dispersa, las autoridades civiles y eclesiásticas ordenaron la fundación de iglesias, oratorios y parroquias en el Valle Central: Villa Vieja (1707, actual Heredia) Villa Nueva de la Boca del Monte (1738, werklike San José) Villa Hermosa (1782, werklike Alajuela). En el Pacífico, Esparza (Costa Rica) is 'n belangrike plek in die wêreld, wat in 1751 plaasvind. mitad del siglo XVIII, se inició la actividad en el puerto de Puntarenas, principalmente para comerciar tabaco, pero no fue declarado oficialmente puerto hasta 1814. En Nicoya, la actividad ganadera con Nicaragua permitió una fuerte influencia de esa provincia en toda la regi valle del Tempisque, la cual, sin embargo, contaba con una población dispersa, por lo que in 1769 se fondó una ermita en un importante cruce de caminos, que dio lugar a la ciudad de Liberia. [61]

In 1812 het sy gobernador Tomás de Acosta en Hurtado de Mendoza sy naam vir Florencio del Castillo in die provinsie van Costa Rica en Partido de Nicoya, saamgestel uit die eksamens van die ambas depencias un representante cada uno. Durante este periodo, we introduce el cafe en el Valle Central, el cual será vital fora futuro desarrollo del estado luego de la onafhanklikheid.

Independencia y República: Estado Patriarcal (1821-1848) Editar

Costa Rica se onafhanklike deel van die tydperk, op 15 September 1821, in die generaal van Guatemala. Bespuiting de recibir el pronunciamiento de la ciudad de León, establecido en el "Acta de los Nublados", [62] el ayuntamiento de Cartago emitió el acta del 29 of octubre, declaro la onafhanklikheid y, el 1 de decembre, una Junta de Legados promulgó el Pacto de Concordia, la primera Constitución, en la que constituyó su propia forma de gobierno, a cargo de una Junta Superior Gubernativa, se reconocieron los derechos civiles de los habitantes, se abolió la esclavitud y se proclamó la libertad de comercio. [63] Costa Rica formó parte de la República Federal de Centroamérica (1823), maar deelagtig (1823-1842) fue bastante marginal. Costa Rica kan die probleme oplos deur sy misma: oor 1825, contaba con su propia moneda, Jefe de Estado, Asamblea Legislativa en Corte Suprema de Justicia. Entre 1825 y 1833, mientras la República Federal se debat en la anarquía política y la guerra civil (1826-1829), Costa Rica vive un periodo de relativa estabilidad política. El Estado ganó territorio con la anexión del Partido de Nicoya al país, 25 de julio de 1824, pero también perdió con la ocupación de Bocas del Toro de 1836 por la República de la Nueva Granada.

3 Maart 1823, die eerste vorm van Congreso con diputados de las cuatro ciudades principales del Valle Central. Ons kan u 'n unieke en unieke verpligting gee vir die reservate van Cartago y Heredia, deel van die unirse van Primer Imperio Mexicano, en liberale republieke van San José en Alajuela.La batalla de Ochomogo (5 de abril de 1823) resultó en la victoria de los republicanos, regie deur Gregorio José Ramírez, en die hoofstad van San José. [63] Ramírez devolvió el poder a los pocos días, en se nombró una nueva Junta Gubernativa que gobernó hasta 1824, año en que se nombró al primer Jefe de Estado, Juan Mora Fernández (1824-1833), josefino liberal con amplia experiencecia administrativ, bajo cuyo gobierno se introdujo la imprenta, se estableció la primera casa de moneda en se reorganizó la Casa de Enseñanza de Santo Tomás, considerada la primera universidad de Costa Rica se promulgó una nueva constitución, la Ley Fundamental del Estado Libre de Costa Rica (1825), así como la Ley Aprilia, wat ons outonomie al país dentro de la República Federal. [64]

A Mora le sucedió José Rafael de Gallegos in 1833 Ley de la Ambulancia, die hoofstad van die hoofstad van die sentrale Valle Central. [65] Este ley fue derogada por su sucesor, Braulio Carrillo (1835-1837, 1838-1842), lo que detonó la Guerra de la Liga, la segunda guerra civil de Costa Rica, en la que la victoria josefina afianzó a la ciudad como capital. [66] Carrillo impuso el orden del país: fortaleció las instituciones públicas, creó el pago de impuestos, impulsó el cultivo del café, promulgó la Ley Contra la Vagancia y el respeto a las autoridades. Derrotado por Manuel Aguilar Chacón en las elecciones van 1837, Carrillo lo derrocó in 1838. En su segundo mandato, estableció códigos en materia penal, civil and the procedimientos, fundamentales para el país, y promulgó el Decreto de Bases y Garantías, en el cual se verklaring Jefe Vitalicio. [66] 15 November 1838, afsonderlik en onafhanklik van die federale regering. [66] In 1842 word die verskaffing van 'n verslawing aan die Carrillo -konvokasie van Francisco Morazán, in die lig van die stad. Morazán bedoelt 'n militêre basis van Costa Rica militar para reconstruir la República Federal, disuelta en 1839, por lo que fue depuesto y fusilado in San José el 15 de septiembre de 1842. [67] Le sucedió José María Alfaro (1842-1844, 1846-1847), [68] en tras él Francisco María Oreamuno (1844-1846), inleiding Jefe de Estado electo por sufragio directo.

In 1847 is die elegansie José María Castro Madriz (1847-1849, 1866-1868), 'n dokter en 'n president van die Republiek van die Republiek. Hombre culto, propició la educación de la mujer, la libertad de prensa y la gestión para crear la primera diócesis in Costa Rica in 1850, met Monseñor Anselmo Llorente en Lafuente como el primer obispo de Costa Rica. 31 Augustus 1848 word 'n nuwe konstitusie van 'n Costa Rica -koerant en 'n onafhanklike oostelike staat, 'n definitiewe definisie van die Republiek van Costa Rica. Op 29 September 1848 kan ons die oorspronklike driehoekige kleure, die su esposa, Pacífica Fernández, en die basiese werklike basis gebruik. La Constitución de 1848 is 'n Poder Ejecutivo fuerte frente al Legislativo, permitiendo al país agilidad para nombrar funcionarios públicos, acelerando la centralización del poder and abino camino al país para su conversión hacia and Estado moderno. [68]

Estado Oligárquico (1840-1870) Editar

In 1849 word die opgawe van Juan Rafael Mora Porras (1849-1859), 'n administratiewe administrasie vir 'n groot ekonomiese en sosiale, sekondêre en gevestigde model vir die landbou-uitvoer van 'n kafee, wat 'n permanente vorm kan gee cafetalera de gran influencia sobre los asuntos del estado. La bonanza económica permitió que se importaran nuevas tecnologías, se abrieran vías de comunicación, se mejoraran los caminos y puertos y se fortaleciera el poder central del Estado, eliminándose los localismos. Durante este período se modernizaron las fuerzas armadas y se construyeron importantes obras de infraestructura pública, como el Palacio Nacional, el Hospital San Juan de Dios, el edificio de la Universidad de Santo Tomás, la primera Facultad de Medicina, el primer banco nacional, el primer teatro y la Fábrica Nacional de Licores. Die también cuando se dio por concluida la delimitación de la frontera con Nicaragua mediante el Tratado Cañas-Jerez y se compuso la música del actual Himno Nacional, obra de Manuel María Gutiérrez Flores. [69] [70]

Campaña Nacional de 1856 - 1857 Editar

La burgemeester amenaza a la estabilidad política y cultural del país se vivió durante el ascenso al poder en la vecina Nicaragua del filibustero estadounidense William Walker, quien arribó en Nicaragua durante la guerra civil de ese país y quien se hizo nombrar presidente, tras lo cual emó un decreto de colonización y otro de esclavitud. Su presencia significaba un peligro para integridad territorial de Costa Rica, principalmente por sus pretensiones sobre la vía del tránsito por el río San Juan, por lo que el presidente Mora llamó a las armas al pueblo costarricense. El ejército marchó hacia Nicaragua el 4 de marzo, with 4000 efectivos bajo el mando de José Joaquín Mora Porras, hermano del presidente, and del general José María Cañas. A la victoria costarricense en la Batalla de Santa Rosa el 20 de marzo de 1856, siguió el enfrentamiento en Rivas, Nicaragua, el 11 de abril de 1856, batalla cruenta y larga, con grandes pérdidas para ambos bandos y muchas muestras de heroísmo: la más recordada es la del soldado alajuelense Juan Santamaría. [71]

Tras la victoria de Rivas, el ejército costarricense se vio obligado a replegarse de la ciudad ante la aparición de la epidemia de cólera morbus, que terminó costando la vida a 10 000 costarricenses (el 10% de la población nacional en esa época), al versprei die infeksie met die regreso del ejército al país. No fue sino hasta 1857 cuando Costa Rica volvió a entrar en la guerra, ahora aliada con el resto de los ejércitos centroamericanos, con la decisiva Campaña de la Vía del Tránsito, en la cual toma el río San Juan para cortar la ruta de aprovisionamiento los ejércitos filibusteros, obligando a Walker a rendirse el 1 de mayo de 1857. El epílogo de la Campaña Nacional fue sangriento: en 1859, Mora fue derrocado y exiliado por susemigos políticos. In 1860 is die bedoeling om die porselein vir laasgenoemde te herstel. Derrotado en la batalla de La Angostura, fue fusilado, junto al general Cañas, en la ciudad de Puntarenas. [71]

La caída de Mora trajo un periodo de unestabilidad política donde dominaron los militares, encabezados por los generales Máximo Blanco y Lorenzo Salazar, que colocan y quitan a los gobernantes de acuerdo a los intereses propios y de la oligarquía económica. A Mora le sucedieron José María Montealegre Fernández (1859-1863), Jesús Jiménez Zamora (1863-1866 en 1868-1870) en José María Castro Madriz (1866-1868). Durante este periodos se dan algunos hitos como la fundación del Banco Anglo Costarricense (1864), la creación de la primera línea de telégrafos (1866) y la declaración de la educación básica como gratuita y obligatoria. In 1868 het Jiménez 'n aparte woonstel in Blanco y Salazar, wat in 1870 deur Tomás Guardia Gutiérrez gestuur is.

Estado liberal (1870 - 1940) Editar

La transformación del estado inició bajo la dictadura van Tomás Guardia Gutiérrez (1870-1882), seguido de los gobiernos de Próspero Fernández (1882-1885) en Bernardo Soto (1885-1889), met die inleiding tot liberalisme, en se profundizó en todos los aspos de la vida nacional, desde el económico hasta el culture y educativo. Ons kan die administratiewe públika, die instellings van die konsolidasie en die konsolidering van die politiese hervormings, sowel as die moderne modernisering van die stad en die samelewing voorstel. Se promulgó una nueva Constitución in 1871, nuevos códigos penales, civiles y fiscales, se introdujo el matrimonio civil y el divorcio, se secularizaron los cementerios, se inauguró el registro de nacimientos en defunciones, se stableció la educación cambios en el sistema de salud y se abolió la pena de muerte. Las ideas liberales definieron el país en lo económico, social and institucional. El Estado se volvió garante y protector de los más preciados valores de la sociedad burguesa: la propiedad y la libertad, al mismo tiempo que se daba la separación entre Estado e Iglesia. En lo económico, se caracterizó por una economía agro-exportadora basada en el bicultivo café-banano. [72] El país crece económicamente, se fundan bancos de capital nacional y se establece el colón como moneda nacional (1900). La construcción del ferrocarril al Atlántico (1870-1890) y del ferrocarril al Pacífico (1897-1910) permitieron el crecimiento demográfico y la diversificación cultural with la llegada de inmigrantes jamaiquinos, chinos, italianos y otros, así como el establecient by United Fruit Company, wat die belangrikste waarde vir die eerste keer met XX kan lewer.

In 1889 was die bedoeling van die desconocer la victoria electoral de José Joaquín Rodríguez Zeledón provocó el levantamiento popular del 7 de noviembre, considerado como el origen de las prácticas democráticas in Costa Rica. La democracia, tras las administraciones autoritarias de Rodríguez en Rafael Yglesias (1894-1902) eksperimenteer avances belangrike. Inleiding tot 1913 en die geheimhouding van 1925 tot 1927; In 1917 het die president Alfredo González Flores (1914-1917) 'n hervorming van die president van Federico Tinoco (1917-1919), 'n sentrale rol in die 1919-rolprent en 'n vinnige speelding en la guerra de Coto contra Panamá in 1921.

La presidencia, durante las primeras cuatro décadas del siglo XX, fue dominada por Cleto González Víquez (1906-1910 en 1928-1932) en Ricardo Jiménez Oreamuno (1910-1914, 1924-1928 en 1932-1936). La crisis económica mundial de 1929 y la diversificación capitalista de la economía trajo consigo conflicto social, lo que dio cabida al nacimiento de partidos políticos no tradicionales de corte socialista, como el Partido Reformista (1923) van Jorge Volio en Partido Comunista (1931) deur Manuel Mora Valverde. El malestar social se vio reflejado especialmente con la huelga de brazos caídos de 1934 contra la United Fruit Company. La economía no empezó a recuperarse sino hasta 1936, con el financiamiento de gran cantidad de obras públicas durante el gobierno de León Cortés Castro (1936-1940), sin embargo, el estallido de la Segunda Guerra Mundial, con el cierre del mercado europeo, reorientó la exportación nacional hacia los Estados Unidos.

Estado Reformista (1940 - 1948) Editar

Las luchas de los trabajadores por mejorar sus condiciones of vida y laborales obtuvo su fruto in 1940, cuando el presidente Rafael Ángel Calderón Guardia emprendió un ambicioso proyecto of reformas sociales, con el apoyo de la Iglesia católica, en la figura de su arzobispo Sanabria Martínez, 'n lid van die comunista Manuel Mora Valverde, lo que permitió la promulgación de las Garantías Sociales en la Constitución Política y el Código de Trabajo, así como la creación de la Universidad de Costa Rica, la Caja Costarricense del Seguro Social y la Orquesta Sinfónica Nacional. [73] Además, se dio la firma el Tratado de límites Echandi Montero-Fernández Jaén, [74] que delimita la frontera con Panamá.

La alianza entre Calderón y los comunistas significantó una polarización de la política costarricense, puesto que, si bien sentó las bases del Estado de bienestar, agitó la inestabilidad política. [75] Ons kan 'n belangrike rol in die kapitalisasie van die belangrikste kapitaliste van die Calderón ondervind. Los cambios geopolíticos tras 1945, con el fin de la Segunda Guerra Mundial en el inicio de la Guerra Fría, vervaardig een dokument van interes de los Estados Unidos en la región por la creciente presencia de guerrillas izquierdistas, pero Costa Rica fue uno de los pos die huidige demokrasie het 'n gesamentlike besluit van 1930, en 'n permanente regsgeleentheid en 'n uitgangspunt in Centroamérica. [75] Bestaande, sinlike embargo, 'n afwyking van 'n kiesstelsel en 'n kieslys vir bedrog, en 'n oposición anticalderonista acusó la victoria del progobiernista Teodoro Picado in 1944 as bedrog. [76] En un discurso radiofónico dado el 8 de julio de 1942, José Figueres Ferrer denunció actos irregulares y corruptelas por parte del gobierno, razón por la cual se le expulsó del país, al que volvió in 1944. Durante su exilio, Figueres ganó aliados que le permitieron la adquisición de armas y la formación de un ejército rebelde. [77]

Guerra Civil uit 1948 Editar

La Guerra Civil de Costa Rica fue desencadenada primordialmente por la nulidad de las elecciones van 1948, [78] con el fin de defender la transparencia del sufragio frente a un supuesto fraude, aunque realmente las causas son diversas y complejas, con causas internas [ 79] y externas [80] que se venían gestando a lo largo de una década. Ons het 'n burgerlike de la historia costarricense, en 'n ander konstitusionele en 'n historiese del país.

Die veldtog vir die verkiesing van 1948 is 'n effektiewe uitwerking van 'n ekstreme polarisasie. [81] Las elecciones, por primera vez en la historia dirigidas por un tribunal electoral, [82] favorecieron claramente al candidato de la oposición Otilio Ulate Blanco, [83] pero el bando perdedor denunció un supuesto fraude. [84] El Congreso de la República, con diputados republicanos y comunistas como mayoría, fue convocado en sesiones extraordinarias el día 1 de marzo. Al final de una acalorada sesión, se declararon nulas las elecciones presidenciales, pero, paradójicamente, no las elecciones de diputados. [82]

El 12 de marzo, Figueres se alzó en armas en su finca "La Lucha"al frente del Ejército de Liberación Nacional. En poco tiempo, sus fuerzas derrotaron al Ejército oficial y tomaron las ciudades de Cartago y San Isidro del General, preparándose para enfrentar a las milicias progubernamentales in San José, los llamados" mariaonis ". fue tomado por asalto por la Legión del Caribe, que con anterioridad había bombardeado con avionetas puntos estratégicos de la ciudad. [85] [86] Los comunistas participaron en la lucha armada como aliados del gobierno de Picado y los calderonistas, pero se Returaron luego que Figueres en Manuel Mora acordaran un pacto para mantener las garantías sociales. firma de un pacto para poner fin a las hostilidades. [86] El 20 de abril de 1948, Picado entregó el poder to Santos León Herrera, y el 27 de abril, José Figueres entró victorioso a la ciudad hoofstad. Calderón Guardia es exiliado in Nicaragua en luego in Mexico. [86] [85] La Guerra civil se peleó entre el 12 de marzo y el 19 de abril de 1948, y se calcula que hubo unos 4000 muertos en todo el país. [87]

Segunda República y Estado Benefactor (1949-1979) Editar

Dit is 'n organisasie wat 'n organisasie van 'n werkgewer in 1949, met die naam van José Figueres Ferrer, insluit. Durante los dos años siguientes, se inició un vasto programa de cambio institucional: se abolió el ejército (1 de diciembre de 1948), se nacionalizó la banca, se fortalecieron las reformas sociales, se integró el Tribunal Nacional Electoral, se concedió el derecho al sufragio a las mujeres ya la población afrocaribeña. La redacción de la actual Constitución Política in 1949 marcó el nacimiento de la Segunda República.

Internasionaal kan 'n panorama internasionaal gegenereer word, maar ook 'n praktiese praktyk van 'n internasionale polis, 'n ander stad van Unidos (ruptura con Cuba de 1961), maar ook 'n kritiese e -pos van 'n ander polis en 'n las dictaduras militares en América Latina. [88] Die panorama político interno también tuvo periodes de inestabilidad: intentionos de invasión por parte de partidarios del expresidente Calderón Guardia in 1948 y 1955, así como un fallido intentiono de golpe de estado in 1949. Luego de 1950, navo persecuciones y exilio para comunistas y calderonistas. Una amnistía general fue promulgada por gobierno de Mario Echandi Jiménez (1958-1962), maar dit is ook 'n groot konflik in die konsentrasie van landbou-en-landbou-aktiwiteite, soos in 'n landelike omgewing. El 24 de abril de 1970, miles de estudiantes y trabajadores apedrearon la Asamblea Legislativa por el traspaso de tierras a la transnacional Alcoa, de carácter minero.Sedert 1948, het ons 'n groep verskillende funksies: 'n bando -figuur, 'n voorstelling van 'n Nasionaal, 'n vereniging vir 'n ander groep, of 'n deel van 'n koalisie wat deel uitmaak van 'n nasionaal -nasionaal, 'n gesamentlike vereniging, 'n koalisie van die uniale en 'n maatskaplike eenheid. A partir de la fundación del PUSC in 1983 se gesto el systema bipartidista costarricense que imperó desde entonces hasta 2002, donde los dos partidos mayoritarios and oscilantes en el poder, el PLN en el PUSC, hegemonizaron la política nacional.

Crisis económica de 1980 y cambio del modelo de desarrollo (finales del siglo XX) Editar

Die eksperiment van 'n fuerte crisis económica durante la década de 1980, motivering por múltiples factores tanto internos como externos. [89] [90] Esto produjo malestar social, with actos geweldos in 1981, y protes and huelgas in 1983 y 1985. [91] El gobierno de Rodrigo Carazo (1978-1982) firmó dos acuerdos con el Fondo Monetario Internacional , pero sus recomendaciones, de ideología neoliberal, implicaban costos sociales inaceptables, por lo que se declaró una moratoria en el pago de la deuda y el gobierno rompió con el FMI. [92] La deuda externa se incrementó pero el sistema político no colapsó. [93] Luis Alberto Monge Álvarez (1982-1986) is 'n ekonomiese model vir die ekonomie, 'n lo que se sumó la aprobación de la Iniciativa para la Cuenca del Caribe por parte de Estados Unidos, así como el aporte económico de la Agencia Internacional para el Desarrollo (AID), 1300 millones de dólares entre 1982 y 1990. [93] Ronald Reagan de militarizar el país para enfrentar la revolución sandinista en Nicaragua motivó que Monge declarara la Ley de Neutralidad Perpetua (1984) , met een gewild, [91] e hizo que el eje de política exterior de Óscar Arias Sánchez (1986-1990) fuese la pacificación de Centroamérica. [94] La política militar de Reagan en Centroamérica fracasó en 1987, Arias ontvang die Premio Nobel de la Paz luego de la firma del Acuerdo de Esquipulas por los cinco presidentes de Centroamérica. [94] Los cambios producidos con la desintegración de la Unión Soviética (1989) 'n Eerstelike eenheid vir die intermediaire in Centroamérica, lo que llevó a una reducción en la ayuda estadounidense in Costa Rica, en parte compensado por el alza en la inversión directa, que alcanzó los 542 millones de dólares in 2004. [95]

Die model van neoliberale se profundizó en los gobiernos subsiguientes (Óscar Arias, 1986-1990 Rafael Ángel Calderón Fournier, 1990-1994 José María Figueres Olsen, 1994-1998 Miguel Ángel Rodríguez, 1998-2002), met polisticas de reducción del apoyo estatal productores agrícolas, la firma del Pacto Figueres-Calderón para acelerar el ajuste neoliberal y reducir las funciones del Estado, [96] firma de programas de ajuste estructural with el Banco Mundial y el FMI, [97] en intentiones of privateizar activos estates , as ICE. [98] Estos cambios causaron fuertes protestas por parte de campesinos y agricultores (1987), informele informasie en die leer van die leer (27 tot 32% sedert 1990 en 1991, met 'n eenmalige herwinning van die ekonomie) reducción de la pobreza en 1994-2005) [96] [99] 89 paros y huelgas entre 1990 y 1993, protestas de la ciudadanía y vastas manifestaciones populares, como el movimiento nacional de protesta en 2000, con bloqueos de vías, paros laborales y actos de desobediencia civil que obligaron al gobierno a retirar dicho proyecto. [97]

Para finales del siglo XX, Costa Rica se transformo económicamente: diversificó su economía with productos no tradicionales, la llegada de empresas de alta tecnológica encabezadas por la transnacional Intel (1996), [100] la promocion del ecoturismo aprovechando la exceptionele biodiversiteit , [101] y una economía basada en el sector services. Se fortalecieron los derechos civiles con la creación de la Sala Constitucional (1989) y la Defensoría de los Habitantes (1992), and el Estado acrecentó las oportunidades de segmentos específicos de la población, [102] mientras que el giro hacia el mercado incrementó el número de entes privados en los campos de educación, salud y seguridad. [103] En lo político, el ascenso del neoliberalismo desarticuló las vanguardias sociales y culturales del país, a lo que se sumó el desgaste del sindicalismo y las disputas internas de los partidos de izquierda, [104] lo que significó un determioro de los derechos laborales. [105] Dit is 'n embargo vir die neoliberalisme wat die gevolg is van 'n verkiesing, maar ook dat ons 'n nuwe polis kan deelneem wat 'n nuwe protokol in die XXI -reeks kan veroorsaak. [102]

Nuus milenio - siglo XXI Editar

La Costa Rica del siglo XXI plantea grandes desafíos para el pueblo costarricense y sus gobernantes, con cuestionamientos a su modelo democrático. Al desgaste del bipartidismo, potenciado por escándalos políticos y de corrupción, se ha sumado una larga crisis of gobernabilidad nacional, cuestionamientos and las políticas usadas en temas como ambiente, infraestructura, [106] [107] derechos humanos, seguridadi 108] el incremento del crimen organizado, problemsas en servicios de salud, empleo, vivienda, y crisis en finanzas de instituciones públicas, [109] lo que ha desembocado en el desencanto de los ciudadanos. Dit is 'n groot impuls vir die nuutste organisasie van die politiek, en ons kan 'n weerspieëling en 'n veelvuldige deel van die Asamblea Legislativa, van 2002 tot 2014, benodig 2018, vir die eerste keer in 2006, het Óscar Arias (2006-2010) 'n opdrag gegee om 'n totaal van 1% van die stemme vir 'n suksesse van die PAC-eenheid te verseker abstencionismo, [110] situación que se volverá a refljar en el referéndum sobre el TLC con Estados Unidos (2008) [111] en 2010, es electa por primera vez una mujer como mandataria (Laura Chinchilla Miranda, 2010-2014), en in 2014, van primera vez desde 1948, is 'n elegante en gobernante bewys van 'n fuerza política distinta al PLN o el PUSC (Luis Guillermo Solís del PAC, 2014-2018).

El país se vio afectado por la Crisis económica de 2008-2015. Además, ha viso un incremento en su déficit fiscal entre 2006 y 2018, lo que ha motivado la discusión sobre la aprobación de reformas fiscales, a la vez que se ha puesto en tela de juicio el gasto del gobierno por concepto de convenciones colectivas, altos salarios en instituciones estatales y pensiones de lujo. Durante el 2014 y 2015 el país incrementó sus lazos económicos con Europa, [112] [113] y logró un acuerdo with Alemania de cooperación en educación. [114] In 2015 het die FAO 'n première in Costa Rica met 'n vermindering van 5% per maand. [115] También se convirtió en el país met burgemeester verwagt die empleo de Latinoamérica según encuesta de la firma estadounidense Manpower. [116]

En el plano internacional, un conflicto diplomático con Nicaragua [117] por la incursión de militares nicaragüenses en la costarricense Isla Calero, [118] debió resolverse en la Corte Internacional de Justicia, [119] la cual reconoció in 2015 la soberanía van Costa Rica is die eiland, [120] [121] en in 2018, die Corte definió los límites marinos de ambos países, en ook Costa Rica het 'n alrededor van 10 000 km² in 'n oseaan Pacífico en 'n mar Caribe. En la misma resolución, la Corte calificó la incursión de tropas nicaragüenses como una violación in la soberanía costarricense, and determina que, por daños ambientales generados in la Isla Calero in 2010, Nicaragua het $ 378.890 [122] como indemnización. [123]

Los derechos humanos fueron el theme principal durante las elecciones presidenciales de Costa Rica del 2018 cuando en enero de ese año, después de una consulta previamente realizada por el Gobierno de Costa Rica en mayo del 2016, la Corte Interamericana de Derechos Humanos, volg San José, indica que Costa Rica and resto de naciones parte de la Corte IDH deben de garantie el matrimonio igualitario entre parejas del mismo sexo para asegurar la protección de las mismas. [124] Die resolusie van verdeel al país, marcas el proceso de las elecciones en donde los candidatos Fabricio Alvarado, del partido evangélico conservador Restauración Nacional, opuesto a la medida, and Carlos Alvarado, del oficialista Acción Ciudadana, quien aprueba la resolusie de la Corte IDH, pasan a una segunda ronda electoral tras ninguno alcanzar el 40% die los votos necesarios. [125] Finalmente, Carlos Alvarado es elegido como 48 ° presidente de Costa Rica luego de obtener la victoria en segunda ronda with el 60% of los votos válidos.

Die agt van die konstitusionele IV van die suprema Corte de Justicia verklaar 'n ongrondwetlike verbod op matrimonio igualitario y dictaminó un plazo de dieciocho meses (hasta 2020) para implementallo legalmente. [126]

Costa Rica is 'n regeringsbestuur van 7 November 1949, en dit is 'n stelsel wat in 'n administratiewe stelsel en eenheid opgerig word.

Poder ejecutivo Editar

As eiencido por el presidente de la República, quien es elegantido voto popular directo, secreto y universal durante un periodo de 4 años, entre sus facultades está el nombramiento de los presidentes de las Instituciones Autónomas, nombramiento of destitución de ministros and diplomáticos costarricenses, vetar leyes, firmar decretos, indulto de penas, asueto nacional y duelo o luto nacional. La Presidencia actual es ocupada por Carlos Alvarado Quesada, des 8 May 2018.

Poder legislativo Editar

Recae en la Asamblea Legislativa de Costa Rica, met 'n eenpersoonlike kamer met 57 spesies, verskaffers en herontwerp. Die wetgewer is 'n elegante van die gewilde regstreekse, universele en vierjarige provinsies. Die werklike president is Eduardo Cruickshank.

Poder judicial Editar

La Corte está compuesta por 22 magistrados electos por la Asamblea Legislativa durante un período de 8 años. Die werklike president is die magistrado Fernando Cruz Castro.

Sobre la Corte Suprema de Justicia recae el nombramiento de los Magistrados que conforman el Tribunal Supremo de Elecciones.

Poder verkiesingsredakteur

En Costa Rica las elecciones generales (presidente y diputados a la Asamblea Legislativa) son realizadas cada cuatro años y las Municipales (Alcaldes, Regidores, Síndicos, Concejales de Distrito e Intendentes, donde corresponda elegir está última figura) van 2016 tot 2016 , pero sin coincidir con las elecciones generales (dos años después de estas), en die organisasie van die Tribunal Supremo de Elecciones de Costa Rica, [127] gemaak in 1949 deur die werklike Constitución Política. El Tribunal Supremo de Elecciones es el Órgano Constitucional superior en materia electoral y por lo tanto responsable de la organización, dirección y vigilancia de los actos relativos al sufragio. Goza de onafhanklikheid en el desempeño de su cometido.

Partidos políticos Editar

Deelname met die verteenwoordiging van die parlementaria en die pa se seun (en alfabético): Acción Ciudadana (en el gobierno), Frente Amplio, Liberación Nacional, Integración Nacional, Republicano Social Cristiano, Restauración Nacional en Unidad Social Cristiana. 'N Totaal van 19 deelnemende en nasionale, 18 provinsiale en 55 kantonale vir 'n totaal van 161 deelnemende politiese inscritos. [128]

Inligting oor demokrasie Editar

El Democracy Index (índice de democracia) is 'n klassifikasie wat deur Unidad de Inteligencia de The Economist opgestel kan word, wat 'n bepalende rol speel in die demokrasie in 167 posisies. [129]

Costa Rica es —junto with Uruguay— el único país de Latinoamérica considerado como una democracia plena, ubicado entre los 20 mejores sistemas demeto el planeta and alcanzando elevadas and varios rubros del estudio, superiores a los de la mayoría de países Unión Europea. [130]

Indice de Democracia 2018
Puesto Puntuación Verkiesingsproses
y pluralisme
Funcionamiento
gobierno
Deelname
política
Cultura
política
Derechos
burgerlikes
20 8.07 9.58 7.50 6.67 7.50 9.12
Evolución histórica (puntuación y posición)
2006 2008 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
8,04 (25) 8,04 (27) 8,04 (24) 8,10 (20) 8,10 (22) 8,03 (24) 8,03 (24) 7,96 (24) 7,88 (26) 7,88 (23) 8,07 (20)
Kategorieë
Democracia plena (8,01 tot 10,00) Democracia imperfecta (6,01 tot 8,00) Régimen híbrido (4,01 tot 6,00) Regmatige outoriteit (0,00 tot 4,00)

Relaciones exteriores Editar

Costa Rica is 'n lid van die organisasie van die Naciones Unidas, en ons kan ook diplomatieke sake in Europa ontvang. En tres ocasiones ha sido parte del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas: 1974-1975, 1997-1998 y 2008-2009. No es miembro del Parlamento Centroamericano.

Costa Rica enfrenta realidades muy distintas en las relaciones diplomáticas con sus dos países vecinos. Dit kan 'n baie moeilike situasie in Nicaragua veroorsaak deur die weg na San Juan. Con Panamá, ambos países tienen relaciones cordiales y amistosas, en una frontera abierta.

Las relaciones con Estados Unidos, principal socio comercial, date of the 1851. El país ha sido visitado por siete presidentes de Estados Unidos: Hoover (1928), Kennedy (1963), Johnson (1968), Reagan (1982), Bush (1989) , Clinton (1997) en Obama (2013). [131] Las relaciones con México date de 1831 y con Brasil desde 1907. Las relaciones with Cuba estuvieron interrumpidas por cuestiones políticas entre 1961 y 2009. La embajada en La Habana fue reabierta en 2009, [132] y 2015 Luis Guillermo Ons kan 'n eerste keer 'n amptelike besoek aan 'n amptelike besoek aan die Kuba ontdek. Die krisis-migratoria van 2015 tot 2016 is krities, en dit is 'n motivering vir die polis van die SICA, wat ook verantwoordelik is vir kommersiële en ekonome sake.

Seguridad Editar

Costa Rica no tiene ejército, pues este fue abolido el 1 de diciembre de 1948, abolición que fue perpetuada en el artículo 12 de la Constitución Política de 1949. Este mismo artículo contempla la formación de un ejército ya por poronio contina o para nasionaal, el cual siempre estará subordinado al poder civil. Costa Rica cuenta, uit 1983, met 'n deelname aan die neutrale deelname aan konflikte vir die ewige, aktiewe en armada, en in 2014 na die Ley de Proclamación de la Paz met Derecho Humano en Costa Rica in die vorm van País Neutral , en ons kan die neutrale en interne konflikte van ons land in staat stel om 'n ander opleidingsprogram vir ons kultuur te bied. [133]

La seguridad ciudadana del país recae en el Ministerio de Seguridad Pública, el cual también es el encargado de la defensa de la soberanía nacional en caso de ser necesario, aunque la política exterior del país en caso de conflictos internacionales se ha orientado hacia el derecho . El Ministerio de Seguridad Pública está dividido en varias Direcciones: Fuerza Pública, Servicio Nacional de Guardacostas, Vigilancia Aérea, Policía de Control de Drogas, Escuela Nacional de Policía, Armamento, Reserva y Servicios de Seguridad Privada. Costa Rica het 0.69 % van die interne produk (29.240 millones de dolares), en 0.03 % van die nasionale verskaffing, van die afsonderlike nasionaal.

Derechos humanos Editar

En materia de derechos humanos, respecto a la pertenencia a los siete organismos de la Carta Internacional de Derechos Humanos, que incluyen al Comité de Derechos Humanos (HRC), Costa Rica ha firmado o ratificado:

Die territoriale verdeling van Costa Rica bestaan ​​uit 7 provinsies met 82 kantone en meer as 485 distrikte. [144]

Costa Rica localize en el istmo de América Central, tussen latitude 8 ° y 12 ° N, en lengtes 82 ° y 86 ° O. Limita al este con el Mar Caribe y con el Océano Pacífico al oeste, met 'n totale verlenging van 1290 km en koste: 212 km en la costa caribeña en 1 016 km en la costa pacífica.

Costa Rica además limita al norte con Nicaragua (309 km de frontera) por el tratado Cañas-Jerez de 1858 y el Laudo Cleveland de 1888 y con Panamá al sureste (330 km de frontera) por el tratado Echandi-Fernández de 1941. En cuanto a los límites marítimos, Costa Rica limita con Ecuador en el Océano Pacífico por el tratado Gutiérrez-Terán de 1985, met Colombia en el Caribe por el tratado Facio-Fernández de 1977 y en el Océano Pacífico por el tratado Gutiérrez-Lloreda de 1984 y con Panamá por el tratado Calderón-Ozores de 1980. Totaal, Costa Rica beslaan 51 100 km² meer 589 000 km² van aguas territoriales.

Verlig Editar

Costa Rica is een van die belangrikste munisipaliteite en die burgemeesterskomitee van die oppervlakte van 900 tot 1800 metrieke. Bestaan ​​cuatro sistemas montañosos principales: la cordillera Volcánica de Guanacaste, la sierra Minera de Tilarán, la cordillera Volcánica Central en la cordillera de Talamanca, existent además cuatro sistemas montañosos secundarios: serranías de Nicoya ubicadas en la provinca de Recorre la provincia de Puntarenas en forma paralela a la costa y la sierra de Osa, en el Pacífico Sur, una serie de montañas que se extienden hasta Panamá, posee alturas entre los 600 y 1500 msnm. Die belangrikste aspekte van die stad Chirripó (3820 msnm), die sentrale plek in Amerika. Die vulkaan kan alles van die vulkaan Irazú (3432 msnm) bereik. Daar is 200 vulkane wat die belangrikste aktiwiteite kan beslaan: Irazú, Poás, Arenal, Rincón de la Vieja en Turrialba. Los ciclos eruptivos más importantes and tiempos históricos los han protagonizado el Irazú (1963-1965), el Arenal (1968-2010), el Turrialba (2014-2019) y el Poás (2016-2019). Costa Rica is 'n unieke plek: die burgemeester van die terreine kan produseer deur die plaaslike plaas Cocos en Caribe. Algunos de los terremotos de mayor impacto han sido: terremoto de Santa Mónica o de Cartago (1910), Alajuela (1990), Limón (1991), Parrita (2004), Cinchona (2009) [146] en Nicoya (2012).

Die sentrale deel van die land produseer meer as een plek wat in die noorde en in die noorde opgebou kan word. Las más extensas son las llanuras del Norte y el Caribe, surcadas por ríos largos y caudalosos que forman meandros. Toman onderskei verskillende sones: Guatusos, San Carlos, Sarapiquí, Tortuguero, Santa Clara, Pacuare, Matina en Estrella, además de los valles de Sixaola en Talamanca. La carte de la caribo tiene poca altitud y está parcialmente cubierta de selvas tropicales. Sus suelos se usan en plantaciones de banano y cacao, ganadería de carne y leche. El canal de Tortuguero, 112 km van largo, comunica Moín con la frontera con Nicaragua. En el Pacífico norte, la llanura más grande, conocida como la pampa, se ubica en Guanacaste, donde alcanza 75 km van anchura. En die sentrale deel van die stad is 'n sentrale vertrekpunt van die Brunqueña -gebied, en 'n ensancharse hasta van 50 km en el Pacífico sur. La pampa guanacasteca se ekstiende desde la meseta de Santa Rosa het die golf van Nicoya, en is ook in ooreenstemming met planicies de aluviones en mantos de cenizas volcánicas. La franja central posee dos terrazas marinas, interrumpidas por algunos cerros no mayores de 100 m the altitud. Die valle de Parrita het 'n uitgestrekte vorm vir materiële sedimentering en vulkaniese prosesse van die Cordillera de Talamanca. El Pacífico sur posee una llanura peninsular in Osa, además de los valles de Diquís y Coto Brus, formados por materiales marinos, fluviales y volcánicos. Los terrenos del Pacífico son propicios para la agricultura, poseen mayor infraestructura turística y en sus costas se desarrolla la mayoría de la actividad pesquera del país.

En el centro del país se encuentra el Valle Central, una meseta tectónica caracterizada por su fertilidad y overflancia de fuentes hidricas, rodeada por montañas y volcanes, presenta un clima muy agradable, aquí reside la mayor parte de la población del país, aproximadamente de los habitantes. La única provincia que no limita con la provincia de San José es la provincia de Guanacaste.

Costa Rica posee muchas islas. En el Caribe, is destacan las islas fluviales, como isla Calero, que es además la isla grande del país con 151.6 km². Oorspronklik is Caribe es la isla Uvita, wat in die Limón -gebied geleë is. En el océano Pacífico, se encuentran las is archipiélago del golfo de Nicoya, muchas de ellas habitadas (Chira, Venado, Caballo), con importancia para el turismo (San Lucas, Tortuga) and otras que constituyen reservas biológicas (Guayabo, Pájaros, Negritos). En bahía Salinas, se encuentra la isla Bolaños, que también es refugio de fauna silvestre. En el Pacífico sur, la isla del Caño tiene importancia ecológica y arqueológica. La Isla del Coco (24 km²) is een van die belangrikste besienswaardighede van Costa Rica. Ubicada en el océano Pacífico, 500 km van die Puerto de Puntarenas, is destaca por su distancia a la plataforma continental. Dit is belangrik vir ons om 'n biodiversiteit aan te bied.

25 % van die territoriale nasionaal is 'n beskermingsfunksie van SINAC (Sistema Nacional de Áreas de Conservación), wat toesig hou oor die beskerming van ons paaie. Costa Rica poses una de las mayores densidades de especies del mundo. [147]


Facebook

Diageo het die bekendstelling van Jane Walker, sy eerste vroulike herhaling van die handelsmerk Johnnie Walker Black Label, gemengde Scotch whisky, aangekondig.

Met die vervanging van die handelsmerk se Striding Man-logo, sal die Jane Walker-ikoon sy debuut maak oor die bottel in spesiale uitgawes, wat volgende maand in die VSA vrygestel sal word, saam met die Geskiedenismaand vir vroue en Internasionale vrouedag.

Johnnie Walker Black Label - Jane Walker Special -Edition

Diageo het ook aangekondig dat dit $ 1 vir elke bottel van die spesiale uitgawe van Jane Walker sal skenk aan organisasies wat vroue se doel is, met 'n totale skenking van tot $ 250,000, insluitend 'n skenking van $ 150,000 aan die Elizabeth Cady Stanton en Susan B. Anthony Statue Fund en sy veldtog Monumental Women.

Vir meer as 'n eeu was die Striding Man 'n Johnnie Walker -ikoon en 'n belangrike deel van die geskiedenis van die handelsmerk. Alhoewel sy voorkoms deur die jare subtiel verander het, het hy altyd die unieke standpunt van die handelsmerk oorgedra en gesimboliseer om vorentoe te gaan. As 'n handelsmerk wat byna 200 jaar lank vooruitgang gestaan ​​het, het Johnnie Walker gesê dat hy trots is om die volgende stap vorentoe te neem deur Jane Walker voor te stel as 'n ander simbool van die handelsmerk se verbintenis tot vooruitgang.

Vroue het 'n belangrike rol gespeel in die geskiedenis van die handelsmerk van 1893, toe John Walker & amp Sons die distilleerdery van Cardhu by Elizabeth Cumming gekoop het. Cardhu is een van die enkelmout wat bestaan ​​uit Johnnie Walker Black Label en word beskou as die hartklop van die mengsel. Elizabeth Walker, die vrou van die stigter John Walker, was ook noodsaaklik vir die skepping van hul eie whisky, saam met John en hul seun Alexander in die oorspronklike Walker -kruidenierswinkel. Tans is byna 50 persent van die 12 deskundige versnellers van die handelsmerk vroue.

Stephanie Jacoby, vise -president van Johnnie Walker, het gesê: 'Belangrike gesprekke oor geslag bly steeds aan die voorpunt van kultuur en ons glo dat daar geen beter tyd as nou is om ons Jane Walker -ikoon bekend te stel en by te dra tot baanbrekersorganisasies nie. wat ons missie deel. Ons is trots daarop om die vele prestasies van vroue en almal op die pad na vooruitgang in geslagsgelykheid te rooster. & Quot

Die spesiale uitgawe van Johnnie Walker Black Label Jane Walker-bottelering is volgende maand beskikbaar by spesialis-kleinhandelaars in die VSA, teen 'n verkoopprys van $ 34,00.


Kyk die video: Star Citizen PU - AAT-34 Bunker Turrets - How to destroy them in Mercenary Missions