Juan Modesto

Juan Modesto



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Juan Modesto is gebore in Spanje in 1906. Hy het by die Spaanse weermag aangesluit en in Marokko gedien. Hy was 'n lid van die Kommunistiese Party (PCE) en is in 1933 aangestel as bevelvoerder van die Milicias Antifascistas Obreras y Campesinas (MAOC).

By die uitbreek van die Spaanse burgeroorlog is die MAOC geïntegreer in die vyfde leërkorps wat 'n belangrike rol gespeel het in die verdediging van Madrid in 1936.

In Oktober 1936 word Modesto aangestel as bevelvoerder van die Vyfde Leërkorps en neem deel aan die Slag van Jarama in Februarie 1937. Hierdie uitstaande soldaat was betrokke by die meeste van die groot offensiewe, insluitend Ebro (Julie-Augustus 1938).

In Maart 1938 bevorder Juan Negrin Modesto tot die rang van generaal en gee hom bevel oor die leër van Ebro. Hy het ook ander kommunistiese leiers soos Antonio Cordon en Enrique Lister tot senior poste in die weermag bevorder. Segismundo Casado, bevelvoerder van die Republikeinse leër van die sentrum, het nou oortuig dat Negrin 'n kommunistiese staatsgreep beplan.

Op 4 Maart het Casedo, met die steun van die sosialistiese leier, Julián Besteiro en ontnugterde anargistiese leiers, 'n anti-Negrin National Defense Junta gestig. Op 6 Maart het José Miaja in Madrid by die opstand aangesluit deur die arrestasies van kommuniste in die stad te beveel.

Modesto vlug na Latyns -Amerika, maar vestig hom later in Tsjeggo -Slowakye. In 1969 publiseer hy sy outobiografie, I am of the Fifth Regiment.

Juan Modesto sterf in 1969 in Praag.


Caporal del cos de regulars al Marroc espanyol, es va afiliar al Partit Comunista d & aposEspanya el 1930. El 1933 organiseer les mil ໜies comunistes, despr és de rebre un curs de formaci ó militar a la Uni ó Sovi ètica.

Quan va esclatar la Guerra Civil espanyola, Modesto fou un dels creadors i primers comandants del 5 è Regiment de mil ໜies populars, un dels primers nuclis de l & aposEx èrcit Regular, del qual va ser cap a l & aposoctubre de 1936. Deelname aan l & aposassalt a la Caserna de la Muntanya in Madrid i va dirigir un batall ó a la Prov íncia de Toledo, intentionent contenir l & aposavan ç franquista a la batalla de Talavera de la Reina. Es va distingir en les operacions de la Serra de Guadarrama i el Tajo durant la batalla de Madrid. El 1937, el generaal Jos é Miaja, cap de la Junta de Defensa de Madrid, li encarrega el comandament de la 4a Divisi ó.

Despr és de la batalla de Guadalajara, la del Jarama i de Brunete se li assign à el comandament del V Cos de l & aposEx èrcit Popular Republic à. El 1938 va dirigir les operacions militars durant la Batalla de l & aposEbre, amb el rang de coronel i tenint sota el seu comandament el V Cos d & aposEx èrcit dirigit per Enrique L íster i el XV de Manuel Tag ࿎ ༚. Besonderhede van die Catalonië is geskik vir die sentrum, in Juan Negr ín el va nomenar general, cas únic entre els oficials de mil ໜies in Cap de l & aposEx èrcit del Center el 2 de mar ç del 1939. A l & aposacabar la guerra es va exiliar a la Uni ó Sovi ètica, on se li va recon èixer la seva graduaci ó militar.


Juan Modesto - Geskiedenis

Die familiegeskiedenis van Castro van die LIPAN APACHE Band of Texas

Die woord Lipan beteken:
& quot; Warriors of the Mountains & quot.

Die Lipan Apache Band noem hulself die & quotTindi & quot

Die Lipan, oftewel Lipan-Apache, was een van die belangrikste subgroepe van Apaches in Texas. Hulle was die verste ooswaarts en het die meeste kontak met die vroeë Texas -nedersettings. Die Lipan het heftig teen die Texane geveg, maar by sommige geleenthede in die negentiende eeu was hulle bondgenote.

Die Castro -familiegeskiedenis van die LIPAN APACHE Band of Texas Die woord Apache beteken "People of the Mountains", "woord Lipan", "Warriors of the Mountains." Maar vir die Lipan Apache Band van Texas noem hulle hulself die & quot wat beteken dat bogenoemde in hul moedertaal genoem word.

Die oorsprong van die Castro -familie begin in die noordelike deel van die staat Texas. Die Castro -familie is afkomstig van 'n trotse Indiese erfenis wat deur die jare 'n deel van sy kultuur verloor het, maar 'n bietjie veld gewen het om sy glorie te herstel. Die oorsprong van die Lipan Apache Band van Texas kan teruggevoer word na die tyd toe dit sy Spaanse van gekry het. Koloniale Spaanse sendelinge by die San Saba Mission de la Santa Cruz het die hoof van Lipan Apache Band, Cuelga de Castro, gegee. Cuelga se Apache -naam beteken om tussen die bome te beweeg & quot. Die van & quotCastro, en die van was die van 'n ryk Spaanse landbaron wat die grond wat aan die Lipan Apache Band van Texas behoort, geneem het en dit in die naam van vooruitgang gevestig het.

Voor 1725 het die dorpsgebiede van Lipan Apache Band deur die hele staat gewissel, met baie gunstelinge waarvan een van hulle ongeveer 250 kilometer noordwes van die huidige Austin, Texas, gevind is. In 1740 is die dorpie Lipan Apache Band ongeveer 50 kilometer noordwes van die huidige San Antonio, Texas, opgemerk by die Tancahe Camp in die Rio Colorado de Texas. In 1757 bou die koloniale Spaanse regering die Mission San Saba de la Santa Cruz vir die Lipan Apache Band van Texas. Mission San Saba de la Santa Cruz word negentig kilometer noordoos van San Antonio, Texas, aangetref en word aan die oewer van die San Saba -rivier aangetref. Gedurende die middel van die 1700's sou Spaanse sendelinge wat die inheemse Amerikaanse volke van Texas wou bekeer, die inheemse Amerikaners Spaanse name gee voordat hulle dit in die Christendom kon omskep. Castro Family se mondelinge geskiedenis dui daarop dat Cuelga de Castro in 1762 gebore is in die Lipan Apache -dorpie aan die oewer van die San Saba- en Colorado -riviere van Texas. Hierdie riviere word gevind naby wat hulle Lipan's Field tussen die strook land tussen die Rio de Los Llanos- en Guadalupe -riviere genoem het. In die jaar 1768 het sendelinge die Lipan Apache Band opgemerk aan die oewer van die Rio Grande de Norte of die huidige Rio Grande -rivier tussen Texas en Mexiko. In die jaar 1772 besoek koloniale sendelinge voortdurend die Lipan Apache tussen die Nueches-, Frio- en Rio Grande -riviere van Texas, wat in daardie gebied woon in die hoop om hulle in die Christendom te omskep.

In die jaar 1819 kampeer die Lipan Apache aan die oewer van die Rio Grande wes van Laredo, Texas, met min of geen beweging totdat die Spaanse Ryk hom in 1821 by 'n tweede rewolusie betrek het. Hierdie rewolusie het meer as driehonderd jaar van Spaanse bewind beëindig en het die Mexikaanse regering onder leiding van Agustin de Iturabide gestig. In Augustus 1821 regeer die Mexikaanse keiser Iturabide die nuutgestigte regering van Mexiko. Hulle herken die volgende hoofmanne van die Lipan Apache Band van Texas Cuelga de Castro, Jose Chiquito, Yolcna Pocaropa, Flacco en El Mocha. Die volgende leiers van Lipan Apache onderteken almal dat hy die eerste Lipan Apache Band van Texas -verdrag met Mexiko in Monclava, Mexiko in 1821, en kommandant -generaal van die Noordelike Grens, Gaspar Lopez, hierdie verdrag opgestel het. Chief Cuelga de Castro, Jose Chiquito, Caboe en Flacco onderteken almal hierdie verdrag.

In die jaar 1822 beweer die goewerneur van Texas, Stephen F. Austin, dat die Lipan Apache Band van Texas gehelp het om die revolusie in die provinsie Texas in 1812 te ondersteun.

Om die geskiedenis van die Castro -familie beter te vertel, gebruik ek uittreksels van die koloniale Franse ontdekkingsreisiger Jean Louis Berlandier. Die Franse ontdekkingsreisiger Berlandier berig Cuelga de Castro ontmoet op 7 Februarie 1828 op die oewer van die Rio Grande in Laredo, Texas. Berlandier noem ook drie ander hoofmanne van die Lipan Apache Band. Die hoofmanne was El Cojo, Yolcna en Pocaropa, wat hulle as getuies gedokumenteer het van die amptelike kroning van die Mexikaanse keiser Iturbide in Augustus 1822. Terwyl hulle in Mexikostad was, het die opperhoofde opgemerk dat almal 'n vredesverdrag en 'n alliansie onderteken het teen die Comanches Indiërs met die Mexikaanse Regering op 17 Augustus 1822.

In 1836, na die nederlaag van die Mexikaanse weermag in San Jacinto, het die Amerikaanse regering die aanbeveel van die Lipan Apache as stropers teen Mexikaanse nedersettings aanbeveel. Die Lipan, Texas Militia en boere het almal tussen 1836 en 1846 tien jaar lank aan aanvalle deelgeneem om Texas se onafhanklikheid van Mexiko te verseker. In 1838 het R. A. Iron, die Amerikaanse regering, Indiese kommissie in Texas, verwys dat hoofman Cuelga de Castro 'n saggeaarde, skerpsinnige en intelligente man was wat ewige haat vir die Mexikaan beloof het soos aangehaal deur Cuelga de Castro op 8 Januarie 1838.

Tussen 1822 en 1844 woon en kampeer die Lipan Apache aan die oewer van die Cibolo Creek, naby Live Oak, Texas. Die Castro mondelinge geskiedenis het bevestig dat hierdie gebied die oorblyfsels van sy begrawe dooies bevat en bo die lae golwende heuwels en vloedvlaktes op die spruit geleë is en een van die belangrikste geestelike plekke vir die Lipan Apache is. Vir die Lipan Apache was dit hul geestelike en sosiale sentrum, en soos die meeste inheemse Amerikaanse mense, was hul dorpe altyd in die omgewing van hul dooies.

Cuelga de Castro van die Lipan Apache Band van Texas het op 8 Januarie 1838 'n verdrag met die Republiek van Texas onderteken.

Op 15 Februarie 1839 het Cuelga 'n groot groep Lipan Apache -krygers gelei en 'n bataljon Texas -soldate het die Comanches Indiese dorpskamp by Spring Creek in die San Saba -vallei van Texas aangeval. In 1844 vervang Ramon Castro sy vader Cuelga de Castro as hoof van die Lipan Apache. Ongelukkig het Cuelga de Castro gesterf as gevolg van lewersirrose, en daar word gesê dat hy in 1852 oorlede is. Hy word begrawe in die Old Missionary Cemetery van San Antonio, Texas. Gesinsrekords het bevestig dat Cuelga de Castro begrawe is in San Antonio Mission, maar historiese rekords is verander, beskadig of verlore geraak, wat dit nie verifieerbaar gemaak het nie.

In 1861 is Ramon Castro en 'n paar volgelinge gedwing om hulle in Fort Belknap, Texas, te vestig as 'n voorwaarde vir hul trou aan die Amerikaanse regering, maar dit was ook 'n poging om die Lipan Apache uit te roei, sodat die Amerikaanse regerings die Lipan Apache -mense laat beweeg het as krygsgevangenes. In 1867 het hulle die Lipan oorgeplaas na Fort Griffin naby Albany, Texas. Teen 1885 het minder as 20 Lipan Apache Band -lede gelewe en die Amerikaanse regering het hulle later na die Oklahoma Agency oorgeplaas.

By die ondersoek na die Cuelga de Castro -familie het ek net die name van vyf manlike Castro's gevind. Castro Gesinslede is soos volg: Simon Castro, Ramon Castro, Seuge Castro, Lemmas Castro en Juan Castro, ook bekend as John Castro. Die geskiedenis van die Castro -familie dui daarop dat Juan Castro, oftewel John Castro, in 1812 gebore is, in die stad Beeville, of Three Rivers, Texas, wat die Bee and Live Oak Counties insluit.

John Castro was 'n deelnemer aan die San Saba -verdrag tussen die Republiek van Texas, die Amerikaanse regering en die Lipan Apache -Indiane wat op 28 Oktober 1851 in San Saba in Bexar County, Texas, onderteken is. Cuelga de Castro, Seuge Castro en Ramon Castro was deelnemers aan die Tehuacama Creek -verdragsonderhandelinge tussen die Republiek van Texas en die Lipan Apache Indiane wat op 9 Oktober 1844 te Tehuacama Creek, Texas, onderteken is. Hulle het Lemas Castro, John Castro en Ramon Castro gelys as leiers in die Tehuacama Creek Treaty Tribal Leadership List vir die regering van die Republiek van Texas. Die Lipan Apache Band onderteken dit op 15 Januarie 1845 in Tehuacama Creek, Texas. Ramon Castro is ook gelys as 'n leier in die Tehuacama Creek Treaty Tribal Leadership List, gedateer 16 Januarie 1845, te Tehuacama Creek, Texas. Ramon was die enigste getuie by die Treaty Council of Texas Tribes in Tehuacama Creek, Texas.

Dit was 'n ooreenkoms met die Republiek van Texas en die Amerikaanse regering van 27 Augustus 1845 tot 27 September 1845, onderteken te Tehuacama Creek, Texas. Simon en Ramon Castro het hulself by die Militêre Post Campo Cibolo, Texas, aangebied en versoek om terugbetaling van die Republiek van Texas en die Amerikaanse regering vir eiendom wat deur wit setlaars gesteel is. Op 30 Mei 1845 het hulle 'n klag in San Antonio, Texas, ingedien. Op grond van die mondelinge familiegeskiedenis Juan Castro, is ook Porfirio Castro in 1887 oorlede in die stad Pettus, in die County Bee, in die staat Texas. Sy vrou, Francisca Gonzalez, is in 1823 gebore in die stad Cerralvo, in die staat Nuevo Leon, Mexiko. Juan Castro trou in 1854 met Francisca Gonzalez, in die stad Monterrey, in die staat Nuevo Leon, Mexiko.

Die enigste vier bekende kinders van John Castro en Francisca Gonzalez was Calixtro Gonzalez Castro, Juanita Gonzalez Castro, Albino Gonzalez Castro en Manuel Gonzalez Castro. In hul beste jare was Juan (John) Castro 'n gerespekteerde Lipan Apache -oorlogskaptein, wat in die Rio Grande Valley -gebied woon, wat die Lipan Apache Band as hul voorouers se wintergronde verklaar het. Juan se vrou, Francisca Gonzalez, was 'n huisbediende in die stad Laredo, in die staat Tamaulipas, Mexiko. In 1861 weier Juan (John) Castro, saam met verskeie leiers van sy stam, om na Fort Griffin te verhuis. Hulle het besluit om sy mense te verhuis na Laredo, in die noordelike Mexikaanse deelstaat Nuevo Leon, Mexiko. Deur sy genie het Juan (John) Castro die leiding geneem oor sy stamdorpie aan die oewer van die Mexikaanse Rio Grande -rivier.

Hy sou sy mense dikwels verdedig teen Texaanse en Mexikaanse soldate wat gereeld hul dorp aanval. Die tweede Castro Family Ranch, of die vestingdorp Lipan Apache Band, is in die Mexikaanse deelstaat Nuevo Leon gestig. Die naam van die klein dorpie was Cerralvo en is ongeveer 40 kilometer noordoos van die grens tussen Mexiko en die Verenigde State. Hierdie klein dorpie het aan die Lipan Apache -mense 'n bergagtige terrein gebied, wat baie geskik was vir sy natuurlike beskerming.

Tydens die tweede Mexikaanse Revolusionêre Oorlog het die Porfirio Diaz -regering van Mexiko beveel dat guerilla -vegters alle Indiese dorpe en plase wat binne die grense van die noordelike staatsprovinsies van Mexiko voorkom, aanval en aan die brand steek. Mexikaanse soldate is ook aangesê om alle insittendes dood te maak ten spyte van ouderdom, geslag of geslag. Die Diaz -regering het teruggekap vir dade gepleeg deur Apaches -bands en ander afvallige stamgroepe in die Rio Grande -streek. Diaz het ook alle Indiese mense verdink dat hulle versetstryders weggesteek het, wat die streeksgoewerneurs in die provinsies van Noord -Mexiko wou omverwerp. Die Diaz -regering het dus die massamoorde op die Indiese mense geregverdig op grond van misleidende verslae van verskillende streekgoewerneurs en hacienda -eienaars. Dit was die verskoning wat die Diaz -regering gebruik het om te sê dat die Indiane versetstryders huisves.


Juan Romero, Busboy Who Cadled Dying RFK, sterf op 68

Juan Romero vroeër vanjaar in sy huis in Modesto, Kalifornië, met 'n foto van homself en senator Robert F. Kennedy, geneem deur Die Los Angeles Times ' Boris Yaro op 5 Junie 1968. Romero is hierdie week op 68 -jarige ouderdom oorlede. Jud Esty-Kendall/StoryCorps steek onderskrif weg

Juan Romero vroeër vanjaar in sy huis in Modesto, Kalifornië, met 'n foto van homself en senator Robert F. Kennedy, geneem deur Die Los Angeles Times ' Boris Yaro op 5 Junie 1968. Romero is hierdie week op 68 -jarige ouderdom oorlede.

Op 5 Junie 1968 jaag die hotelbusboy Juan Romero om senator Robert Kennedy geluk te wens oomblikke na sy oorwinning in die presidensiële voorverkiesing in Kalifornië. Hy het die kandidaat die vorige dag ontmoet en vir hom roomservice by die Ambassador Hotel in Los Angeles gebring.

Toe Kennedy 'n rukkie stilstaan ​​om die 17-jarige se hand te skud, het 'n man met die naam Sirhan Sirhan Kennedy voor Romero neergeskiet. 'N Merkwaardige foto het die toneel vasgevang: die jong Romero, 'n immigrant uit Mexiko, wieg die glansryke Kennedy, lid van 'n Amerikaanse politieke dinastie.

StoryCorps

The Busboy Who Cradled A Dying RFK onthou die laaste oomblikke

Romero is Maandag oorlede op die ouderdom van 68. 'n Vriend, Rigo Chacon, het aan die Los Angeles Times dat Romero gesterf het as gevolg van 'n hartaanval wat hy 'n paar dae tevore opgedoen het.

Romero het vroeër vanjaar met StoryCorps gepraat en die gebeure van die nag vertel - 'n nag wat hom dekades lank sou spook.

'Ek kniel voor hom neer en ek sien hoe sy lippe beweeg, en ek sit my oor langs sy lippe en ek hoor hom sê:' Is dit goed met almal? ' Ek het gesê: 'Ja, dit gaan goed met almal.' Ek steek my hand tussen die koue beton en sy kop net om hom gemaklik te maak. "

'Ek kon 'n konstante bloedstroom deur my vingers voel,' het Romero gesê. "Ek onthou dat ek 'n rozenkrans in my hempsak gehad het, en ek het dit uitgehaal en gedink dat hy dit baie meer nodig sou hê as ek. Ek het dit om sy regterhand gedraai en toe het hulle hom weggejaag."

1968: Hoe ons hier gekom het

50 jaar na sy dood, maak RFK meer as 'n spook en 'n muurskildery

Die foto van daardie oomblik - lig wat die gesig van die gevalle senator verlig, die jong man hurk aan sy sy - sluit Romero in die openbare geheue van RFK se moord. En dit het hom met 'n ongemaklike erfenis gelaat.

Briewe wat aan 'die busboy' gerig is, het by die Ambassador Hotel begin aankom - waaronder 'n paar kwaai.

'Een van hulle het selfs so ver gegaan as om te sê:' As hy nie opgehou het om u hand te skud nie, sou die senator gelewe het ', so ek moet myself skaam omdat ek so selfsugtig was,' het hy aan StoryCorps gesê.

Hy het gesê dit was '' 'n lang 50 jaar '.

Los Angeles Times rubriekskrywer Steve Lopez het deur die jare verskeie kere met Romero vergader. Romero het naby San Jose gewoon en paaie en opritte aangelê.

Die Beeldvertoning

Bill Eppridge, fotograaf wat RFK se dood vasgelê het, sterf op 75

Romero het aan Lopez gesê dat hy nie perfek was nie, maar hy het hard probeer werk en leef volgens die waardes wat Kennedy bepleit het.

'Miskien het ek nie die gereedskap om 'n politikus te word en die wette te verander nie,' het Romero gesê. 'Maar miskien kan ek almal help om te verstaan ​​dat daar mense was wat onreg probeer regstel het.'

Hy het in 2015 aan Lopez gesê dat hy na baie jare se pogings om nie na die foto's van daardie aand te kyk nie, uiteindelik weer die hoof kon bied.

'Ek het 'n persoon in nood gesien', skryf hy aan Lopez, 'en 'n ander persoon wat hom probeer help.'

Romero het in 2010 na die Arlington Nasionale Begraafplaas gereis om Kennedy se graf te besoek.

'Ek het gevoel dat ek Kennedy moes vra om my te vergewe omdat ek nie kon keer dat die koeëls hom benadeel nie,' het hy aan StoryCorps gesê.

Hy het sy eerste pak ooit gekoop voor die besoek.

"Toe ek die pak dra en ek voor sy graf staan, voel ek 'n bietjie soos die eerste dag dat ek hom ontmoet het. Ek het belangrik gevoel. Ek het Amerikaans gevoel. En ek het goed gevoel."

Die vervaardiger van StoryCorps, Jud Esty-Kendall, het tot hierdie verslag bygedra.


Vida amptelike redakteur

Nascido em Porto de Santa Maria, em Cádis, Juan Guilloto trabalhou em uma serraria antes de ingressar no Exército Espanhol. Ele serviu em Marrocos, tornando-se um cabo das tropas coloniais Gereelde baseadas em Larache. [1]

Juan Guilloto is 'n lid van die Partido Comunista da Espanha (PCE) in 1930, vanaf 1933. Milicias Antifascistas Obreras y Campesinas (MAOC) in Madrid, wat deel uitmaak van 'n paramilitêre funksie. [2] Ele organizou o Sindicato de Ofícios Varios en el Socorro Rojo, que coordenou as relações com of Socorro Rojo Internacional.

Guerra Civil Espanhola Editar

Quando a Guerra Civil Espanhola irrompeu em Julho de 1936, Juan Guilloto participou do assalto ao Cuartel de la Montaña, en na Batalha de Guadarrama lutou na Cordilheira de Guadarrama. Ons kan die Quinto Regimento in 'n deel van die outubro van 1936 deelneem. Ele lutou em Talavera de la Reina, Santa Olalla e Illescas (Setembro de 1936), na defesa de Madrid e na Segunda Batalha da Estrada da Corunha, [3] bem como na Batalha de Jarama (Fevereiro de 1937). [4]

Juan Guilloto foi promovido a tenente-coronel do Exército Popular e comandante do 5º Corpo do Exército, participando das batalhas de Belchite, Brunete (Julho) e Teruel [5] (Janeiro de 1937 e Dezembro de 1938). Op 26 Augustus 1938, het ons 'n geskenk van 'n kroon [6] en 'n groot sjef van Exército do Ebro. [7]

Após a queda da Catalunha para o exército rebelde, ((Juan Negrín | Negrín]] nomeou Modesto general e chefe do Exército Central em 2 de Março de 1939. [8]

Exílio Editar

Ons kan die gastehuis in Casado, op 6 van Março, Modesto deixou en Espanha em um avão. [9] Então ele foi para a União Soviética, cujo governo reconheceu o seu posto militar.

Durante a Segunda Guerra Mundial, ele serviu com o Exército Vermelho e as forças Comunistas Búlgaras. Daar is 'n goeie manier om die PCE -kontrole deur José Díaz te kontroleer.

Modesto escreveu um livro sobre a sua experiência durante a guerra no 5º Regimento, intitulado Soy del Quinto Regimento (publicado em Paris in 1969). [10] Ele morreu em Praga em 1969.


"Ek is gebore om sokker te speel": Elche CF se legende Nino

ANI
11 Junie 2021, 21:37 GMT+10

Elche [Spanje], 11 Junie (ANI): LaLiga en Elche CF se legende, Juan Francisco Martinez Modesto 'Nino' ​​het baie emosioneel gevoel en herhaal hoe hy gebore is om voetbal te speel na sy uittrede uit die klub.

"Ek wou nie begin huil nie, maar ek kan dit nie meer hou nie. Ek wil net dankie sê aan almal in hierdie klub en aan ander wat my gehelp het gedurende my loopbaan. Ek sal altyd waardeer word en ek sal julle altyd in my hart dra , ”Het Nino in 'n verklaring gesê.

Juan het sy loopbaan in die jeugspan van Real Madrid begin totdat hy in 1997 vir Elche CF 'B' geteken het. Hy is in 1998 tot die senior Elche CF -span bevorder en sedertdien het hy vir Levante UD, CD Tenerife, CA Osasuna, gespeel. en keer daarna terug na Elche CF waar hy sy loopbaan voltooi het na die afgelope 5 seisoene by die Ilicitan -klub.

Hy is die speler met die meeste optredes vir die span (475) en die hoogste puntemaker van die klub se geskiedenis met 135 doele. Die afgelope seisoen het die aanvaller in 16 wedstryde in LaLiga en 3 in Copa del Rey verskyn en een doel teen CD Bunol aangeteken.

"Baie emosies, regtig. Met verloop van tyd het ek tot die besef gekom dat dit tyd was om die besluit te neem om af te tree. Maar aan die ander kant is voetbal iets wat u die res van u lewe sal mis. Nie net nou nie, of twee weke, of 'n jaar. Ek is gebore om voetbal te speel, dit is wat ek my hele lewe lank gedoen het. Dit het my vreugde verskaf, en ook moeilike oomblikke. Maar in die algemeen was dit ongelooflik. As jy 20 jaar gelede vertel het ek sou jou nie glo nie. Ek kon nie vir 'n beter einde gevra het nie, 'het Juan bygevoeg.

In Januarie vanjaar, op 40-jarige ouderdom, het Nino deelgeneem aan Elche se 1-0 La Liga-nederlaag teen Athletic Bilbao. Sodoende het hy die eerste speler geword wat 700 wedstryde in die twee professionele afdelings van Spanje bereik het. Juan voel dankbaar vir die ondersteuners en bedank hulle vir die liefde wat hulle hom getoon het tydens sy tyd by die klub.

"Wonderlike herinneringe, ek is seker dat ek met baie liefde en dankbaarheid in die toekoms sal terugkyk. Elke speler wil die top bereik, professionele voetbal en die liefde van die ondersteuners voel.

Op my laaste dag was daar nie baie op die staanplekke nie, maar ek het die liefde van die hele stad gevoel en my naam gesing. Unieke oomblikke wat 'n voetbalspeler die moeite werd maak. Oomblikke wat ek nooit sal vergeet nie. En dit was wonderlik dat my gesin ook hierdie oomblikke kon beleef, vir my is dit baie belangrik. "Nino kondig op 9 Junie 2021 aan dat hy uit die professionele voetbal gaan, op 'n dag, vergeet van sy 41ste verjaardag. (ANI)


Eintlik

Uitstekende en versorgende redigering

Naceu en El Puerto de Santa María nunha familia de traballadores das adegas da zona. Ons kan die estudos van poeta Rafael Alberti sien La arboleda perdida o seu reencontro no Madrid republicano e en Alacant, última etapa do seu exilio en España. Serrador de profesión, foi profundamente influenciada polos sucesos e as ideas da Revolución de Outubro en Rusia and acabou uníndose ao PCE in 1930.

Na súa mocidade trasladouse ao Marrocos español para entrar no corpo de regulares, no que estivo activo durante algúns anos. Alí alcanzou os seus primeiros coñecementos militares e foi ascendido a cabo de regulares, aínda que máis tarde foi degradado e expulsado do corpo. [1] [2]. Logo da proclamación da Segunda República, o partido enviouno á Unión Soviética for recibir adestramento militar na Academia Militar Frunze do Exército Vermello, onde as materias estaban baseadas on disciplina operacional-táctica, of marxismo-leninismo, a historia do PCUS as linguas estranxeiras etc. Tamén aprendeu algo de ruso, unha lingua que máis tarde lle sería moi útil. [3]

Volveu a España ea partir from 1934 we can organisate das milicias comunistas as chamadas Milicias Antifascistas Obreiras e Campesiñas (MAOC), creadas para a protección dos líderes comunistas and como forza de defensa para as seccións locais en militantes , soos 'n Falanxe. Die organisasie kan deelneem aan die Sindicato de Oficios Varios en die española van Socorro Vermello.

Segundo Santiago Carrillo, o pseudónimo de Modesto foi adoptado por Guilloto como "nome de guerra" mentres desenvolvía actividades clandestinas. [4]

Guerra Civil Española Editar

Cando estalou a guerra civil, estaba en Madrid, onde dende días antes do 18 de xullo estaba a prepararse para o esperado golpe de estado. Cando se estendeu pola capital or rumor de que o Cuartel da Montaña se unira ao levantamento militar, foi alí con membros da milicia comunista das MAOC, participando no posterior asedio e asalto final ao edificio. [5] As milicias comunistas ocuparon o colexio-convento dos Salesianos situado no distrito de Tetuán e fixeron dela a súa sede onde naceu o 5º Rexemento de Milicias Populares, unha milicia comunista que co tempo se faría célebre e alcanzaría unha gran efena pola militar con respecto a outras milicias. [6] Ooreenstemmend 5º Rexemento converteuse nunha escola de futuros líderes militares e oficiais do futuro Exército Popular da República, como Líster, Etelvino Vega ou o propio Modesto, entre outros. [7] Juan Guilloto foi un dos organizadores and primeiros comandantes do V Rexemento, do que se converteu en xefe en outubro de 1936. [1] Durante estas primeiras semanas da guerra differiuse nas operacións da Serra de Guadarrama ao mando das milicias comunistos máis tarde ao sur.

As batallas en torno van 'n Madrid Editar

A finais de agosto trasladouse á provincia de Toledo, onde liderou un batallón que intentionou conter of avance franquista cara a Madrid. Onderskeidende aspesialmente nas loitas coas tropas do Exército de África ao longo do río Texo durante o seu avance a Madrid, destacando as súas intervencións in Talavera, Santa Olalla, Toledo ou Illescas. Ons bestry hierdie gebiede in Talavera-Santa Olalla, 'n herdenking van 'n militêre en militêre koördineerder as 'n lid van 'n lidmaatskap en 'n gereelde organisasie (Garda de Asalto). En novembro destacou de novo durante a defensa de Madrid.

Die amptelike inskrywing van 'n 18ª Brigada Mixta durante a súa etapa de adestramento. 31 Desember 1936, die algemene Miaja encargoulle of mando da 4ª División, situada ao oeste da capital. Foi a súa división a que recibiu plenamente a nova ofensiva franquista cara á estrada da Coruña o 3 de xaneiro de 1937. [1] [8] A division of Modesto sufriu grandes baixas e as brigadas mixtas integradas nela chegaron in a cohesiónre , maar ons kan ook 'n forza da ofensiva franquista e os republicanos conseguiron manter as súas posicións gebruik. A principios de febreiro os franquistas atacaron de novo, esta vez pola área do Jarama, ao sur da capital. Os republicanos quedaron sorprendidos con esta nova ofensiva e non esperaban un ataque con tanta furia como o levado a cabo pola columna de García-Escámez. [9] Modesto foi enviado ao Jarama para apoiar a defensa coa súa división. [10] 'n Ooreenstemmende koördinasie van die Republiek van die Verenigde State kan 'n nuwe taak vir ons gee, en ons kan ook 'n amptelike antwoord op 'n cruzar of Jarama pero foi detida e finalmente fracasou gee. [11] Despois das loitas do Jarama e da súa participación destacada, foi ascendido a tenente coronel e o 22 de marzo foille asignado o mando do recentemente creado V Corpo de Exército, recentemente creado. [12] O máis tarde famoso V Corpo foi o grupo onde quedaron encadradas as divisións comunistas como a 11ª de Líster ou a 46ª de El Campesino. [ 13 ]

O 6 de xullo, Modesto e o seu corpo do exército (formado polas divisións 11ª, 46ª e 35ª) participoron of ofensiva republicana de Brunete, que tiña como obxectivo rodear as divisións franquistas que asediaban Madrid. Casa de Campo en Cidade Universitaria. [14] Os avances republicanos foron importantes, pero o día 15 a ofensiva republicana quedou detida e comezou algúns días despois o contraataque franquista, que conseguiu recuperar terreo e as operacións déronse por rematadas. As perdas do V Corpo foron moi altas aínda que logrou preservar algunhas cidades reconquistadas. [15] Con todo, a actuación de Modesto durante a batalla recibiu eloxios dalgúns comandantes republicanos, como os feitos polo coronel Menéndez López no seu informe:

Fronte de Aragón Editar

Un mes máis tarde Modesto e o V Corpo foron enviados á Fronte de Aragón, onde interveu na ofensiva de Zaragoza (26 de agosto), tendo un bo rendemento nos primeiros días, aínda que os avances republicanos foronididos rapidamente e a operacion fracasou. Ons kan 'n amptelike inskrywing in die Zaragoza -omskakeling doen by Batalla de Belchite, maar dit kan ook 'n belangrike rol speel in die eerste keer dat ons 'n onwankelbare weerstand kan bied teen 'n gewilde persoon. O 6 de setembro, ons últimos defensores de Belchite rendéronse e as operacións quedaron finalizadas. [17] Modesto interveu nas últimas etapas da batalla de Teruel. [18] Esta praza fora conquistada polos republicanos o 7 de xaneiro de 1938, tras dúas semanas de cerco polas súas tropas. [19] A finais de febreiro os exércitos franquistas contraatacaron e rodearon algunhas unidades republicanas na cidade, como a 46ª División do Campesiño. Valentín González kan ons in die vorm van 'n versending en 'n afwyking van 'n republiek gebruik. [20]

Ons bied 'n kombinasie van 'n groot deel van 'n oorspronklike franquista in Aragón en 'n mede -retirada de todas as verdeelde republikeinse in Cataluña e o Levante. Aangesien die logistiek van die modesto een van die belangrikste is, kan die tropo de Franco en Tortosa nie geskakel word nie, maar ons kan ook 'n ander Catalunja en 'n aparte plek in die Republiek van die Republiek doen. [21]

Oorsig van Ebro Editar

Op 30 April 1938 is die post van die Agrupación Autónoma do Ebro, die militêre vorming van 'n militêre organisasie wat een van die republikeinse republieke van die noordoostelike Ebro is. [22] O mes seguinte reestruturouse esta formación e foi creado o Exército do Ebro, que quedou baixo o mando de "Modesto". [23] O novo exército estaba composto polos Corpos de Exército V, XII e XV e dirixidos respectivamente polos oficiais Líster, Vega e Tagüeña. [24] Ons republikeinse mense berei ons voor as 'n organisasie van 'n guerra: 'n idee wat as unidades republicanas no sur de Cataluña, o exército doen Ebro, cruzasen o río e alterasen as comunicacións de Franco co leste, paralizando as súas operacións nesa zona. De ser posible, deberían dirixirse cara ao sur ao encontro dos seus compañeiros do Exército do Levante, volvendo unir de novo as dúas zonas republicanas illadas, aínda que esta era unha posibilidade moi remota. [24]

Na noite do 24 ao 25 de xullo, cun ceo sen lúa, as forzas republicanas comezaron a cruzar o Ebro nunha fronte de máis de 50 km que ía de Mequinensa a Amposta, preto da desembocadura do río. Nun rápido movemento, conseguiron establecer varias cabezas de ponte e moverse profundamente cara o interior, onde chocaron cunha resistencia moi forte en Gandesa. Detido o seu avance, as tropas comezaron a cavar trincheiras. [ 25 ] O tenente coronel Modesto planeara bombardear Gandesa pero a aviación republicana (como dende o primeiro día da ofensiva) aínda non aparecera no sector do Ebro, con gran indignación por parte da infantería republicana. [ 25 ] O impacto da ofensiva republicana era enorme tanto en España como en Europa, xa que se cría pouco máis que imposible que unha ofensiva de tal calibre puidese ser realizada por un exército ao que se daba por derrotado. [ 26 ] A alegría na España republicana foi inmensa, así como as felicitacións a Modesto pola súa competente dirección durante as operacións, sendo recompensado coa promoción a coronel. [ 26 ] [ 27 ] Para o xeneral Franco, o reto desta ofensiva republicana non era algo que puidese asumir politicamente e, consecuentemente, foi á fronte do Ebro coas súas mellores unidades militares, listo para eliminar esta ameaza. [ 28 ] Nunha sanguenta loita de case 4 meses, os dous exércitos mantiveron unha longa lista de combates dos que finalmente saíu vencedor o exército franquista. Modesto, con todo, mostrou as súas mellores habilidades de organización e mando durante a batalla, pero non puido evitar o resultado final e a mediados de novembro, el e os seus homes tiveron que cruzar o río de novo. [ 29 ]

O 23 de decembro comezou a ofensiva final franquista sobre Cataluña, atopando unha gran resistencia dalgunhas unidades republicanas. Nese momento o Exército do Ebro estaba moi esgotado tanto en tropas humanas como materiais, aínda que mantivo unha resistencia na medida das súas posibilidades (sen poder evitar a caída de Barcelona). A principios de febreiro, os restos do exército do Ebro chegaron ao norte de Cataluña, onde intentaron organizar unha liña de defensa [ 30 ] aproveitando o novo equipo militar que chegaba ao outro lado da fronteira francesa, aínda que foi imposible. [ 31 ] Modesto propuxo evacuar a Francia os restos do exército do Ebro para, unha vez alí, trasladalos á zona central, onde continuar a loita, pero era unha idea completamente fóra de lugar para as circunstancias reais. [ 32 ] O 9 de febreiro, el e a maioría dos seus homes xa estaban no outro lado da fronteira francesa.

Final da guerra Editar

Tras a caída de Cataluña, foi a Francia, de onde volveu á zona centro con outros líderes e militares comunistas. Alí estaba o presidente Negrín na coñecida como Posición Yuste, en Alacant, onde se estableceran el e o seu goberno ademais dos principais líderes do PCE. A principios de marzo foi ascendido ao rango de xeneral e, segundo algúns autores, estaba previsto que fose nomeado comandante en xefe do Exército do Centro. [ 33 ] Con todo, hai discrepancias con respecto a este último punto. Nese momento, o 5 de marzo produciuse o golpe de estado do coronel Casado. Nos momentos de incerteza antes do golpe de estado, Modesto estaba xogando ao xadrez co ministro Julio Álvarez del Vayo, sen saber moi ben o que sería del ou dos que o acompañaban. Finalmente, xunto co presidente Negrín, Líster e outros líderes republicanos ou do PCE, o 6 de marzo deixou España en avión camiño ao exilio. [ 34 ]

Exilio Editar

Ao finalizar a guerra e refuxiouse na súa militancia no Partido Comunista de España, conseguiu trasladarse á Unión Soviética xunto con outros militares españois do PCE como Enrique Líster, O Campesiño, O Esquinazau, etc. As autoridades soviéticas recoñeceron as súas graduacións adquiridas no Exército Popular da República. Durante a súa estancia foi asignado de novo á Academia Militar Frunze para ampliar os seus estudos. Cando o 22 de xuño de 1941 a Alemaña nazi invadiu a URSS, el e outros españois solicitaron a súa incorporación á fronte, unha petición que foi desestimada polas autoridades soviéticas. Stalin argumentou que deberían reservarse para a súa futura loita en España, polo que continuou a servir na Academia Frunze. Coa guerra máis avanzada foi destinado ao Exército Búlgaro comunista que loitou contra os nazis xunto coas tropas do Exército Vermello durante a retirada alemá dos Balcáns no outono de 1944.

Despois da guerra, continuou a militar no PCE, pero foi derrotado nas loitas internas entre as distintas faccións do Partido Comunista de España para tomar o control da mesma e retirouse a Praga (capital de Checoslovaquia). Alí estaba cando foi sorprendido polos acontecementos da chamada Primavera de Praga en 1968, unha onda de cambios liberais no ríxido sistema comunista en Checoslovaquia. Os soviéticos temían que estes cambios significasen un debilitamento do sistema comunista en Europa do Leste, o coñecido como Pacto de Varsovia, polo que as tropas dos países comunistas invadiron o país para frear o proceso e asegurar a permanencia de Checoslovaquia no Bloque Oriental. Como moitos checoslovacos, Modesto opúxose á entrada de tanques soviéticos en Praga. Ao ano seguinte escribiu as súas memorias, Soy del Quinto Regimiento, publicadas en París, aínda que a súa morte tamén coincidiu nese ano.

O historiador Hugh Thomas describiu a Modesto como andaluz sarcástico e despótico, ás veces brutal e raramente sincero. [ 35 ] Pola súa banda Javier Reverte, autor da biografía ficcionada de Modesto El tiempo de los héroes, critica que Thomas tomase de forma acrítica as valoracións de Tagüeña, que detestaba persoalmente a Modesto. [ 36 ] Con todo, nas súas calidades militares constituíu un verdadeiro xefe militar, desprovisto de ambicións políticas pero dotado de amplas calidades de mando e estratexia. Aínda que Modesto e Líster foran compañeiros de armas dende a primeira hora, mantiveron xeralmente tensas relacións con fortes diferenzas entre eles, ao igual que a líder comunista Dolores Ibárruri ou o oficial militar Valentín González. [ 35 ] No seu traballo sobre o Exército Popular da República, o historiador militar Ramón Salas Larrazábal recoñece as súas habilidades militares e habilidades de mando, porque en pouco tempo pasou de ser comandante de milicia a xeneral do exército republicano, o único caso ocorrido na guerra civil española con oficiais saídos do cadro das milicias. O historiador Michael Alpert di del:

O xefe do Estado maior Central republicano, o xeneral Vicente Rojo, quedou moi impresionado polas súas cualidades. Durante a Batalla de Teruel, en febreiro de 1938, escribiu a Indalecio Prieto que Modesto lle inspiraba unha gran confianza. [ 38 ]


"I was born to play football": Elche CF's legend Nino

Elche [Spain], June 11 (ANI): LaLiga and Elche CF's legend, Juan Francisco Martinez Modesto 'Nino' was feeling very emotional and reiterated how he was born to play football in aftermath of his retirement from the club.
"I didn't want to start crying but I cannot hold it anymore. I just want to thank everybody in this club and in others that helped me throughout my career. I will always be appreciated and I will always carry you all in my heart," Nino said in a statement.
Juan started his career in the youth team of Real Madrid until he signed for Elche CF 'B' in 1997. He was promoted to the senior Elche CF team in 1998 and since then, he played for Levante UD, CD Tenerife, CA Osasuna, and then returned to Elche CF where he finished his career after these last 5 seasons at the Ilicitan club.
He is the player with the most appearances for the team (475) and the top scorer of the club's history with 135 goals. This last season, the striker appeared in 16 games in LaLiga and 3 in Copa del Rey, scoring one goal against CD Bunol.

"Lots of emotions, really. Over time I came to the realisation that it was time to take the decision to retire. But on the other hand, football is something you'll miss for the rest of your life. Not just now, or two weeks, or a year. I was born to play football, it's what I've done all my life. It's brought me joy, and some hard moments too. But on the whole, it's been incredible. If 20 years ago you told me how things would turn out, I wouldn't believe you. I couldn't have asked for a better ending," Juan added.
In January this year, at the age of 40, Nino competed in Elche's 1-0 La Liga away defeat to Athletic Bilbao. In doing so, he became the first player to reach 700 games in Spain's two professional divisions. Juan felt grateful to the fans and thanked them for the love which they showed him during his time at the club.
"Wonderful memories, I'm sure that I'll look back in the future with a lot of fondness and gratitude. Every player wants to reach the top, professional football, and to feel the love of the fans.
On my last day, there weren't many in the stands, but I felt the love of the whole city, singing my name. Unique moments that make being a footballer worthwhile. Moments that I'll never, ever forget. And it was wonderful that my family could live those moments too, for me that's very important."
Nino announced his retirement from professional football on 9 June 2021, one day shy of his 41st birthday. (ANI)


From our humble beginnings, the hallmark of our company has been an unwavering commitment to quality. By taking the utmost care through each and every step of the grape growing and winemaking process, we are able to consistently deliver world-class wines, spirits, and other alcoholic beverages for every occasion. Today we are recognized as one of the leading global producers of these products, both in the art of grape growing and wine and spirits making and also in the distribution and marketing of these products in more than 100 countries around the globe.

From its inception, our company has sought to turn challenges into opportunities and change into growth. Today, that vision defines the Winery’s culture along with our company values. These values serve as a compass for how we conduct business and our belief in the importance of living these values every day.

At Gallo, we are committed to building strong relationships with our distributors, customers, and employees, as well as contributing to the long-term success of the global wine industry. View our values.

We are committed to making a difference in the communities where we live, work, and play. Thanks to our employees who generously give their time and energy, we are able to make an even bigger impact year in and year out.

We understand that family and community go hand-in-hand and we are proud to support a variety of non-profit organizations, charitable foundations, community events, mentoring programs, and scholarships. Our matching gift program allows employees to make financial donations to eligible non-profit organizations, enabling them to make an even greater impact. We believe this not only improves our community but enriches the lives of those who need it most. Request A Donation

Like our customers, we place great value on big ideas. Innovation is at the heart of our values. As our industry evolves and changes, we continuously challenge the conventional way of doing things in order to remain relevant. We embrace change, because we believe it creates opportunities. In an ever-changing world, our constant is that we continue to innovate, create and maximize new opportunities throughout our business.

With more than a dozen wineries strategically located throughout California and Washington, our team of world-class winemakers craft wines from the highest quality fruit, picked from vineyards throughout premier grape-growing regions. Our skilled winemakers spend a great deal of time in the vineyard monitoring grape development and determining the best time to harvest the grapes, ensuring they are at their peak for color, taste and quality. Our winemakers strive to ensure that each of our more than 90 wine brands will enrich any occasion.

At E. & J. Gallo Winery, our goal is to deliver superior quality at a great value while providing a positive experience to consumers each and every time they share and enjoy our wines. To achieve this goal, we’ve assembled teams of highly skilled employees to manage our ever-growing brand portfolio. Our marketing teams collaborate with winemakers and our experts on consumer preferences, as well as other areas of expertise to deliver strong brands to the market, while our sales professionals strive to bring a better wine buying experience to the consumer.

From measuring consumer attitudes to conducting water conservation experiments in the vineyard, our thirst for information and innovation never ends. Ernest and Julio Gallo were committed to constantly improving their products. Today we continue that tradition by asking questions and applying learnings in order to improve the evolution of wine from grape to bottle and meet the ever-changing needs of our customers around the world.


Kyk die video: JUAN MODESTO